Δύο φωτογραφίες χίλιες λέξεις – Μάκης Βορίδης: από την ΕΠΕΝ και τον ΛΕΠΕΝ στα υπουργικά γραφεία – Η ακροδεξιά στην εξουσία

Μάκης Βορίδης, 1985, με αυτοσχέδιο τσεκούρι ανά χείρας, ανάμεσα σε κρανοφόρους, ασπιδοφόρους και ροπαλοφόρους συναγωνιστές του της φασιστικής Νεολαίας ΕΠΕΝ

Ο «σοβαρός» και «με άποψη» βουλευτής του ΛΑΟΣ και Υπουργός Μεταφορών στην κυβέρνηση Παπαδήμου, Μάκης Βορίδης, έχει βαρύ παρελθόν και το γνωρίζουν όλοι που ασχολούνται πιο στενά με την πολιτική. Η  κοινοβουλευτική και μιντιακή του παρουσία έχει σβήσει τις μνήμες στους περισσότερους, αλλά η υπουργοποίησή του τις ξυπνά σε κάποιους.

Ο Μάκης Βορίδης έχει διατελέσει Γενικός Γραμματέας της Νεολαίας της Ε.Π.ΕΝ., κόμματος, το οποίο είχε ιδρύσει μέσα από την φυλακή ο έγκλειστος επικεφαλής της Χούντας των Συνταγματαρχών Γεώργιος Παπαδόπουλος, πόστο στο οποίο παρέμεινε μέχρι το 1990.

Ως φοιτητής, ο Μάκης Βορίδης ίδρυσε την φοιτητική οργάνωση Φοιτητική Εναλλακτική, ως επικεφαλής της οποίας διεγράφη από το σύλλογο φοιτητών Νομικής για φασιστική δράση το 1985.

Το 1986 η ΕΦΕΕ υπέβαλλε μήνυση εναντίον του Μάκη Βορίδη για τη συμμετοχή του σε επίθεση φασιστών κατά φοιτητών της Νομικής, η οποία ωστόσο δεν είχε κάποια τύχη. Η φωτογραφία αυτή δημοσιεύτηκε στον «Ιό» (9.6.2002) κι εν συνεχεία έκανε το γύρο του Ιντερνετ, χάρη σε αντιφασιστικά σάιτ όπως το Jungle Report.

Σ’ αυτήν παρέπεμψε ο Γ. Καρατζαφέρης, στη συνέντευξή του στο Χρ. Μαχαίρα («Εθνος» 23.10.2006), για να δικαιολογήσει τον αποκλεισμό του βουλευτή Αττικής από την υποψηφιότητα για περιφερειάρχη:

– Φοβήθηκα, απλώς, ότι ο Βορίδης έχει μια ιστορία που με πάρα πολλή τέχνη την έχω καλύψει.

– Τι εννοείτε «ιστορία»;

– Με τον Λεπέν, τα τσεκούρια και τα σχετικά. Ολα αυτά, λοιπόν, λέω, για φαντάσου, ξαφνικά, 30 Οκτωβρίου, κάποιο «καλό παιδί» από τη Ν.Δ. ή από την ομάδα του Τσίπρα, να μου πετάξει ένα βίντεο στον αέρα. Κι άντε μετά να τρέχω να εξηγώ.

Ο Μάκης Βορίδης σε συγκέντρωση του "Εθνικού Μετώπου" του Λεπέν στη Γαλλία

Για την περίοδο εκείνη, ο Μάκης Βορίδης έχει επανειλημμένως ερωτηθεί, ενώ προσφάτως στην εφημερίδα Athens News διευκρίνισε ότι «Η ΕΠΕΝ ήταν το κύριο όχημα για να εκφράσει τις απόψεις της η εθνική, λαϊκή και κοινωνική Δεξιά, και είχε εκλέξει ευρωβουλευτή. Ως ακτιβιστής στον εθνικό, πατριωτικό κύκλο, που ήθελα να δραστηριοποιηθώ πολιτικά, ήταν η μόνη διέξοδος.»

Χρόνια αργότερα, την άνοιξη του 2005, ο Μάκης Βορίδης είχε ήδη ιδρύσει το με ακραίες θέσεις Ελληνικό Μέτωπο, αλλά προσχώρησε μαζί με όλο το κόμμα με απόφαση της Κεντρικής Επιτροπής στο κόμμα του Γιώργου Καρατζαφέρη.

Μέχρι να γίνει βουλευτής, ο Μάκης Βορίδης ήταν και νομαρχιακός σύμβουλος Ανατολικής Αττικής, αξίωμα στο οποίο εξελέγη κατά τις νομαρχιακές εκλογές, τον Οκτώβριο του 2006. Με την επανεκλογή του τον Οκτώβριο του 2009, ορίστηκε από τον Γιώργο Καρατζαφέρη γραμματέας της κοινοβουλευτικής ομάδος του κόμματος.

Και σήμερα ο Μάκης Βορίδης είναι υπουργός Μεταφορών και Υποδομών.
Πηγή: http://www.fimes.gr/2011/11/makis-voridis-tsekouri-fotografia/#ixzz1dW7c4l1u

 

ΠΑΣΟΚ-ΛΑΟΣ: Προπαγάνδα φόβου και αντικομμουνισμός – χέρι χέρι με τη βία της κρίσης

Αντικομμουνισμός: διαχρονικό όπλο της άρχουσας τάξης κατά των λαϊκών διεκδικήσεων

Σε πλήρη συντονισμό, Καρατζαφέρης και Πάγκαλος χίμηξαν χτες ξανά στις λαϊκές συνειδήσεις, εκβιάζοντας για υποταγή στη βαρβαρότητα

Λειτουργώντας με συνέπεια σαν λαγός της κυβέρνησης και των συμμάχων της και με στόχο τον εκφοβισμό του λαού, προκειμένου να αποδεχτεί τα μέτρα και τα χαράτσια προς όφελος της πλουτοκρατίας, ο Γ. Καρατζαφέρης έφτασε χτες στο σημείο να πει στη Βουλή ότι φοβάται πως «θα χυθεί αίμα» από τις λαϊκές αντιδράσεις, καθώς κάποιοι ετοιμάζουν «ένα νέο ΕΑΜ». Οπως χαρακτηριστικά εξήγησε, ο κίνδυνος δεν προέρχεται μόνο από μια χρεοκοπία, αλλά από το ότι «κάποιοι επεξεργάζονται ένα νέο ΕΑΜ. Το ακούσατε και σε δημόσιες ομιλίες ότι «εμείς ετοιμαζόμαστε σε κάθε πλατεία και σε κάθε γειτονιά». Και θα πάρουν την ευκαιρία από μια σπίθα».

Μαρτυρώντας το φόβο της αστικής τάξης και των κομμάτων της για τη δύναμη της οργανωμένης λαϊκής πάλης, ο Γ. Καρατζαφέρης συνέχισε, λέγοντας ότι το ΕΑΜ μάζεψε την οργή του κόσμου και εγκλώβισε μια σειρά ανθρώπων «και τώρα πάει να γίνει ο ίδιος εγκλωβισμός ανθρώπων, πέρα από τα όρια ενός κόμματος και φοβάμαι το αίμα γιατί το αίμα το επιζητούν και οι Βρυξέλλες». Με άλλα λόγια, το παλλαϊκό κίνημα που εκφράστηκε στην Κατοχή με το ΕΑΜ, ο ΛΑ.Ο.Σ. το θεωρεί κίνημα «παραπλανημένων» (!) Ταυτόχρονα, προσπαθεί να ταυτίσει τη μαζική πολιτική δράση του λαού με το χάος, για να ανακόψει με τρομοκρατία τη συσπείρωση σε γραμμή στρατηγικής αντιπαράθεσης με την κυρίαρχη πολιτική.

Λίγες μέρες πριν, ο ίδιος είχε πει σε συνέντευξή του: «Ακούω ότι δημιουργούνται «διάφοροι σχηματισμοί» κατά γειτονιές στην πόλη μας. Αυτό μου θυμίζει «Δεκέμβρη του ’44″… Θα δημιουργηθεί «πολιτοφυλακή» κατά γειτονιά. Δημιουργείται ένα «κράτος εν κράτει». Οδηγούμαστε σε επικίνδυνα αδιέξοδα». Κατά τον Γ. Καρατζαφέρη, «πρέπει να αποφύγουμε αυτές τις λέξεις γιατί οι Βρυξέλλες θέλουν μια φλεγόμενη Αθήνα ως επιχείρημα να πείσουν τις χώρες δορυφόρους πως πρέπει να σώσουν την Ελλάδα. Εγώ όμως δεν θέλω να τρέξει ούτε σταγόνα αίμα Ελληνα στο πεζοδρόμιο και γι’ αυτό και χτυπάω τα καμπανάκια. Πρέπει να σώσουμε τη χώρα από συρράξεις τέτοιες που δεν πρέπει να αφήσουμε να επαναληφθούν ξανά».

Πρόκειται για προκλητική επίθεση κινδυνολογίας και εκφοβισμού στις λαϊκές συνειδήσεις. Ούτε λίγο, ούτε πολύ, ο Καρατζαφέρης λέει πως οι δυνάμεις εκείνες, που καλούν το λαό σε οργανωμένη ανυπακοή, λειτουργούν για λογαριασμό των συμμάχων της κυβέρνησης (!) Προσπαθεί να ταυτίσει τον αναγκαίο ξεσηκωμό του λαού με το χάος και το αίμα, καλώντας επί της ουσίας τα αστικά κόμματα να συσπειρωθούν απέναντι στο εργατικό λαϊκό κίνημα και την πρωτοπορία του.

Συντονισμένος με Πάγκαλο

Καθόλου τυχαία, στην τρομοκρατία του χάους ποντάρει και ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης Θ. Πάγκαλος, για να φρενάρει μαζικές λαϊκές αντιδράσεις στη βάρβαρη αστική διαχείριση της κρίσης. Μιλώντας χτες στο ραδιόφωνο του «9,84», είπε μεταξύ άλλων: «Κάθε λογικός άνθρωπος πρέπει να θεωρεί την προσπάθεια να εξυγιάνουμε την οικονομία (…) προτιμότερη από το χάος. Η χρεοκοπία είναι χάος. Δεν μπορώ να καταλάβω πώς μερικοί μπορεί να είναι οπαδοί του χάους και να το λαμβάνουν επιπόλαια ως ενδεχόμενη απόδειξη των ενεργειών τους. Εκτός αν θέλουν άλλο πράγμα, εκτός αν θέλουν άλλο κοινωνικό και οικονομικό καθεστώς, που αυτό είναι ενδεχόμενο για μερικούς. Σου λέει, θα γίνει χάος, θα γίνει επανάσταση και θα έρθω εγώ με το 5% που παίρνω στις κάλπες και δεν έχω ελπίδα ποτέ να δω εξουσία, θα έρθω στα πράγματα, να κάνουμε αυτό που νομίζω. Διότι υπάρχουν νοσταλγοί του αυταρχισμού στη χώρα μας και εκδηλώνουν τα φρονήματά τους με διάφορους τρόπους, διότι είναι ελεύθεροι να το κάνουν.

Απευθύνομαι σε συγκεκριμένα κόμματα της Βουλής που είναι κομμουνιστικής έμπνευσης και είναι κόμματα που αυτή τη στιγμή δεν καταφέρνουν να πείσουν το εκλογικό σώμα και επομένως δεν έχουν καμία πιθανότητα εξουσίας με το ισχύον κοινοβουλευτικό σύστημα. Αυτοί όμως, όπως λένε επίσημα, γιατί εγώ ακούω τους αρχηγούς τους που μιλάνε στη Βουλή, διαβάζω τα κείμενά τους, λένε «δε βαριέσαι, καλύτερα να γίνει χρεοκοπία». Χρεοκοπία, λέει, με ψηλά το κεφάλι».

Οι γνωστές αντικομμουνιστικές κορόνες του Πάγκαλου δεν αντέχουν σοβαρής κριτικής. Πέρα από το γεγονός ότι η χρεοκοπία δεν εξαρτάται από το τι θέλει ή δε θέλει το ΚΚΕ, αλλά αποτελεί αντικειμενική εξέλιξη σε συνθήκες κρίσης, ο Θ. Πάγκαλος επιβεβαιώνει ότι η δημοκρατία την οποία υπηρετεί δεν ανέχεται το δικαίωμα ενός κόμματος να παλεύει ώστε οι θέσεις του να γίνουν πλειοψηφικές στην κοινωνία.

Το γεγονός όμως ότι οι θέσεις και η δράση του ΚΚΕ ασκούν ολοένα και μεγαλύτερη επιρροή στο λαό, βάζει φιτίλια στους αστούς και τους εκπροσώπους τους, οι οποίοι προσπαθούν με συκοφαντίες να αποξενώσουν το ΚΚΕ από τα λαϊκά στρώματα, κρύβοντας ότι προϋπόθεση για να γίνουν πράξη οι διακηρυγμένοι στρατηγικοί στόχοι του ΚΚΕ, είναι να υιοθετηθούν σαν στόχοι πάλης από ένα πλειοψηφικό ρεύμα στο λαό.

Ριζοσπάστης, 24/9/2011

Σχόλιο δικό μας: Η «αγαστή» συνεργασία σοσιαλδημοκρατίας και φασισμού κατά του «κομμουνιστικού κινδύνου» δεν είναι ιστορικά κάτι το καινούργιο. Είχε γνωρίσει τις δόξες του και πάλι στη δεκαετία του 1930…

Κοινό μέτωπο ενσωμάτωσης κατά της ριζοσπαστικοποίησης του κόσμου. Σοσιαλδημοκρατία και ακροδεξιά, καρότο και μαστίγιο: δύο διαφορετικά όπλα στο οπλοστάσιο της άρχουσας τάξης…