Το Πρόγραμμα του Επιστημονικού Συνεδρίου, που διοργανώνει η ΚΕ του ΚΚΕ για τον Κώστα Βάρναλη, στην αίθουσα Συνεδρίων, στην έδρα της στον Περισσό, στις 16 και 17 Απρίλη

Μετά την επιτυχία του περσινού επιστημονικού συνεδρίου για τον Γ. Ρίτσο και στο πλαίσιο ενός γενικότερου σχεδιασμού για τη μελέτη και ανάδειξη του έργου μεγάλων κομμουνιστών δημιουργών, Ελλήνων και ξένων, η ΚΕ του ΚΚΕ πραγματοποιεί ένα διήμερο συνέδριο (16 – 17 Απρίλη) αφιερωμένο στον Κώστα Βάρναλη με τον τίτλο: «Κ. Βάρναλης, φως που πάντα καίει», στην αίθουσα Συνεδρίων στην έδρα της Κεντρική Επιτροπής, στον Περισσό.

Στόχος των συνεδρίων αυτών είναι η ουσιαστική προσέγγιση και κατανόηση της πρωτοπόρας τέχνης της εποχής μας, αναζητώντας το φως στην τέχνη – «ξυπνητήρι» της λαϊκής συνείδησης, όπως γράφει και ο Βάρναλης. Τα συνέδρια αυτά απευθύνονται στην εργατική τάξη και την αυριανή βάρδιά της, τους νέους από τα τα λαϊκά στρώματα, γιατί η επαναστατική τέχνη είναι απαραίτητη όσο ποτέ στις σύγχρονες απαιτήσεις της πολύπλευρης ιδεολογικοπολιτικής πάλης της.

Στα χέρια της εργατικής τάξης, η Τέχνη μπορεί να γίνει ένας πραγματικός οργανωτής του συναισθήματος των μαζών για την κοινωνική τους απελευθέρωση. Γι’ αυτό, τα συνέδρια αυτά απευθύνονται ιδιαίτερα στους κομμουνιστές και φιλο-κομμουνιστές καλλιτέχνες, καθώς επιδιώκουν παράλληλα να φωτίσουν τις αρχές της μαρξιστικής αισθητικής και να διερευνήσουν τη μέθοδο του σοσιαλιστικού ρεαλισμού μέσα από το έργο κορυφαίων εκφραστών του, με σκοπό οι σημερινοί δημιουργοί να διδαχτούν απ’ τα επιτεύγματά τους και να τα ξεπεράσουν. Αποτελούν, ταυτόχρονα, μια σημαντική συμμετοχή στην ιδεολογική διαπάλη γύρω από την ερμηνεία της Τέχνης και την επιστήμη της Αισθητικής.

Το πλήρες πρόγραμμα του Συνεδρίου

Σάββατο 16/04/2011 (10.00-20.00) και Κυριακή 17/04/2011 (10.00-15.00).

Οργανωτική Επιτροπή: Βαγγελιώ Κυριαζίδου, Ελένη Μηλιαρονικολάκη, Ρίτα Νικολαΐδου, Βαγγελιώ Πλατανιά, Γιάννης Σκαρπερός.

Χαιρετισμοί: Αλέκα Παπαρήγα ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ. Θοδωρής Χιόνης Γραμματέας ΚΣ της ΚΝΕ.

Εισηγητική ομιλία: Ελένη Μηλιαρονικολάκη, υπεύθυνη του Πολιτιστικού Τμήματος και μέλος της ΚΕ του ΚΚΕ: «Και στον ίδρο το δικό, γίνε συ τ΄ αφεντικό».

Ενότητα 1η: «Οδηγητής μιας νέας εποχής»

Εισηγήσεις

Αντα Κατσίκη Γκίβαλου, καθηγήτρια παιδαγωγικού τμήματος δημοτικής εκπαίδευσης πανεπιστημίου Αθηνών: «Ανθρώπινες στιγμές στην ποιητική δημιουργία του Κ. Βάρναλη».

Μάκης Μαΐλης, μέλος της ΚΕ του ΚΚΕ, υπεύθυνος του Τμήματος Ιστορίας: «Το ιστορικό πλαίσιο της πορείας του Κ. Βάρναλη».

Ηρακλής Κακαβάνης, δημοσιογράφος – διορθωτής του «Ριζοσπάστη»: «Ο δημοτικιστής Βάρναλης».

Ρίτα Νικολαΐδου, φιλόλογος, διευθύντρια της τρίμηνης επιθεώρησης «Θέματα Παιδείας»: «Χρειάζεται και χαρακτήρας…».

Μαρία Πεσκετζή, Διδάκτορας Λογοτεχνίας, σχολική σύμβουλος δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης:«Ο Βάρναλης, ο Αισχύλος κι ο σχολικός λογοτεχνικός κανόνας».

Λατζεζάρ Ελένκοφ, ποιητής, εκπρόσωπος του ΚΚ Βουλγαρίας και της Ένωσης των Βουλγάρων Συγγραφέων: «Κώστας Βάρναλης, ασυμβίβαστη και ανήσυχη καμπάνα».

Βασίλ Ιβάνοβ Πετκόβ, εκπρόσωπος του Κόμματος Βουλγάρων Κομμουνιστών και συντάκτης της εφημερίδας του κόμματος «Νόβο Ραμπότνιτσεσκο Ντέλο»: «Ο Κώστας Βάρναλης και η Βουλγαρία».

Παρεμβάσεις:

Τώνια Χαρατσίδου, γιατρός: «Αναμνήσεις από την προσωπική μου γνωριμία με το Βάρναλη».

Βασίλης Κολοβός, ηθοποιός – συγγραφέας: «Ο Βάρναλης πνευματικός οδηγητής του λαού μας».

Ενότητα 2η: Πρωτοπόρα αισθητική θεωρία και πράξη

Εισηγήσεις

Ερατοσθένης Καψωμένος, καθηγητής Νέας Ελληνικής Φιλολογίας και Θεωρίας της Λογοτεχνίας του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων: «O Προσκυνητής».

Χρίστος Αλεξίου, καθηγητής του Πανεπιστημίου του Μπέρμινχαμ και διευθυντής του θεωρητικού περιοδικού «Θέματα Λογοτεχνίας»: «ΤO ΦΩΣ ΠΟΥ ΚΑΙΕΙ» και οι «ΣΚΛΑΒΟΙ ΠΟΛΙΟΡΚΗΜΕΝΟΙ» ορόσημo και οδόσημο στην ποίηση του Βάρναλη.

Σπύρος Τουλιάτος, εκπαιδευτικός, οργανωτικός γραμματέας της Πανελλήνιας Ένωσης Φιλολόγων: Το ιστορικό και υλιστικό περιεχόμενο της «Αληθινής Απολογίας του Σωκράτη».

Αννεκε Ιωαννάτου, μεταφράστρια και διδάκτορας κλασικής φιλολογίας του Πανεπιστημίου της Ουτρέχτης: «Η διαλεκτική της αισθητικής του Βάρναλη».

Μαρία Αντωνοπούλου, υποψήφια διδάκτορας Πανεπιστημίου του Μπέρμιγχαμ: «Ο σοσιαλιστικός ρεαλισμός στην αισθητική σκέψη του Βάρναλη».

Θωμάς Συμεού, εκπρόσωπος του ΑΚΕΛ, Γ. Γραμματέας της Ενωσης Λογοτεχνών Κύπρου: «Η επίδραση του Βάρναλη στους Κύπριους ποιητές».

Γιάννης Σκαρπερός, ζωγράφος, μέλος του Πολιτιστικού Τμήματος της ΚΕ του ΚΚΕ: «Οι παρακαταθήκες του Βάρναλη στους σημερινούς δημιουργούς».

Παρεμβάσεις:

Μπάμπης Παπαδόπουλος, φιλόλογος, πρόεδρος της ένωσης φιλολόγων Κατερίνης: «Οργή Λαού».

Γιώργος Μηλιώνης, παραγωγός του «902»: Το «Ημερολόγιο της ταξικής κοινωνίας».

Γιάννης Παπαοικονόμου, Διδ. Ιστορίας Πανεπ. Σορβόνης: «Οι Δικτάτορες».

Ενότητα 3η: Βαθιά λαϊκό και πολυδιάστατο φιλολογικό έργο

Εισηγήσεις:

Γεωργία Λαδογιάννη, επίκουρος καθηγήτρια Νεοελληνικής Λογοτεχνίας και Δραματουργίας του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων: «Ο Σολωμός χωρίς μεταφυσική»: η θαρραλέα χρήση του ιστορικού υλισμού από τον Κ. Βάρναλη.

Δημήτρης Πατίας διδάκτορας φιλολογίας, εκπαιδευτικός: Κ. Βάρναλής: Tα Κριτικά – Νεοελληνικά.

Ζωή Βαλάση, συγγραφέας και διδάκτορας φιλολογίας του Πανεπιστημίου της Σορβόννης: «Ο Βάρναλης και το παιδί».

Θανάσης Καραγιάννης, διδάκτορας παιδαγωγικής, κριτικός/μελετητής θεάτρου για παιδιά: «Ο Ατταλος ο Γ’ του Κώστα Βάρναλη: η μοναδική, αλλά σημαντική συμβολή του στη δραματουργία μας».

Γιώργος Κεντρωτής, καθηγητής Θεωρίας της Μετάφρασης του Ιόνιου πανεπιστήμιου: «Ο μεταφραστής Βάρναλης».

Όλγα Ταμπόλινα, δημοσιογράφος εκπρόσωπος του ΚΕΚΡ: «Η διεθνής σημασία του έργου του Κ. Βάρναλη».

Γιώτης Νικολαΐδης, φιλόλογος: «Yπάρχει γλωσσικό ζήτημα σήμερα»;

Παρεμβάσεις:

Γρηγόρης Τραγγανίδας, δημοσιογράφος του «Ριζοσπάστη»: «Ο δημοσιογράφος Βάρναλης».

Bαγγελιώ Πλατανιά, φιλόλογος, μέλος του Πολιτιστικού Τμήματος: «Τι είδα εις την Ρωσίαν των Σοβιέτ», για τα άρθρα του Βάρναλη στον Ελεύθερο Ανθρωπο.

Γιώργος Ηρακλέους, φιλόλογος, DEA κοινωνιολογίας πανεπ. Λιέγης: «Οι γυναίκες κοινωνικά και ιδεολογικά σύμβολα στην ποίηση του Βάρναλη».

Σπύρος Σαμοΐλης, μουσικοσυνθέτης: «Για τη γνωριμία και συνεργασία μου με το Βάρναλη».

Βλέπε επίσης

Το ΚΚΕ διοργανώνει διήμερο συνέδριο αφιερωμένο στον Κώστα Βάρναλη (16 και 17 Απριλίου)

Η Μπαλάντα του κυρ’ Μέντιου: απαγγέλει ο ίδιος ο Κώστας Βάρναλης – ερμηνεύει ο Νίκος Ξυλούρης

Κώστας Βάρναλης: Ο Οδηγητής Ποιητής της εργατιάς

*

Προτείνουμε ακόμη

http://varnaliskostas.blogspot.com


Ιάκωβος Καμπανέλλης: Ο συγγραφέας του «Μαουτχάουζεν» και του «Μεγάλου μας Τσίρκου» άφησε χθες την τελευταία του πνοή

Μετά από δίμηνη σκληρή μάχη για τη ζωή, υπέκυψε χθες ο σημαντικότερος Ελληνας δραματουργός της μεταπολεμικής γενιάς, Ιάκωβος Καμπανέλλης, σε ηλικία 89 χρόνων. Πριν λίγες μέρες είχε φύγει από τη ζωή η γυναίκα του. Γεννήθηκε στη Νάξο (3/12/1922). Το 1935 η οικογένειά του εγκαθίσταται στην Αθήνα. Στην Κατοχή συμμετείχε στην Αντίσταση, συνελήφθη από τους Γερμανούς (1943) και οδηγήθηκε στο στρατόπεδο συγκέντρωσης Μαουτχάουζεν (έως 5/5/1945). Η καθοριστική αυτή εμπειρία του καταγράφεται στο βιβλίο «Μαουτχάουζεν», ενώ επηρέασε όλο το έργο του. Το 1950 εμφανίζεται για πρώτη φορά ως δραματουργός και ενθουσιάζει κριτικούς και κοινό. Το θεατρικό «Η αυλή των θαυμάτων» μεταφράστηκε σε πολλές γλώσσες και το 1961 παίχθηκε στο Λονδίνο.

Γυρίζοντας από το Μαουτχάουζεν, ο Καμπανέλλης συναρπάζεται με τις παραστάσεις του Θεάτρου Τέχνης. «Εκεί ανακάλυψα τον εαυτό μου και τον προορισμό μου», έλεγε. Αν και δεν ολοκλήρωσε γυμνασιακή μόρφωση, έδειξε ιδιαίτερη αφοσίωση στο γράψιμο. Τον Καμπανέλλη ανακάλυψε ο Αδαμάντιος Λεμός. Το πρώτο θεατρικό έργο του ήταν «Ο χορός πάνω στα στάχυα», που παρουσιάστηκε το καλοκαίρι του 1950 από το θίασο Λεμού στο θέατρο «Διονύσια» της Καλλιθέας.

Ακολούθησαν τα έργα του: «Εβδομη μέρα της δημιουργίας» (Εθνικό Θέατρο, 1955-56), «Αυτός και το παντελόνι του» και «Κρυφή ζωή» (μονόπρακτα) – Βασ. Διαμαντόπουλος, 1957, «Η Αυλή των Θαυμάτων» (Θέατρο Τέχνης, 1957-58), «Η ηλικία της νύχτας» (Θέατρο Τέχνης, 1958-59), «Ο Γορίλας και η Ορτανσία» (Θίασος Ε. Βεργή, 1959), «Παραμύθι χωρίς Ονομα» (Νέο Θέατρο Βασ. Διαμαντόπουλου – Μαρ. Αλκαίου 1959-60), «Γειτονιά των αγγέλων» (Θίασος Καρέζη, 1963-64), «Βίβα Ασπασία» (Καρέζη, 1966-67), «Οδυσσέα γύρισε σπίτι» (Θέατρο Τέχνης, 1966-67), «Αποικία των τιμωρημένων» (Πειραματικό Θέατρο Ριάλδη, 1970-71), «Ασπασία» (Καρέζη – Καζάκος, 1971-72), «Το μεγάλο μας τσίρκο» (Καρέζη – Καζάκος, 1972-73), «Το κουκί και το ρεβίθι» (Καρέζη – Καζάκος, 1974), «Ο εχθρός λαός» (Καρέζη – Καζάκος, 1975), «Πρόσωπα για βιολί και ορχήστρα» (Θέατρο Τέχνης, 1976-77), «Τα τέσσερα πόδια του τραπεζιού» (Θέατρο Τέχνης, 1978-79), «Ο μπαμπάς ο πόλεμος» (Θέατρο Τέχνης, 1981), «Ο αόρατος Θίασος» (Εθνικό Θέατρο, 1988), «Ο δρόμος περνά από μέσα» (Πειραματικό Ριάλδη, 1992).

Εγραψε, επίσης, τα σενάρια των κινηματογραφικών ταινιών: «Στέλλα», σε σκηνοθεσία Κακογιάννη, «Ο δράκος», σε σκηνοθεσία Κούνδουρου, «Αρπαγή της Περσεφόνης», σε σκηνοθεσία Γρ. Γρηγορίου, «Το κανόνι και τ’ αηδόνι», σε σκηνοθεσία Ιάκωβου και Γιώργου Καμπανέλλη, «Κορίτσια στον ήλιο», σε σκηνοθεσία Βασίλη Γεωργιάδη. Εγραψε επίσης στίχους που μελοποίησαν οι Μ. Θεοδωράκης, Μ. Χατζιδάκις, Στ. Ξαρχάκος, Γ. Σπανός, κ.ά.

Στο επίκεντρο του έργου του βρίσκεται ο προβληματισμός για τα κοινωνικά δρώμενα και τον αντίκτυπο που έχουν στη ζωή των ανθρώπων και, κυρίως, η σχέση της ταραγμένης νεότερης ελληνικής ιστορίας με τη συγκρότηση της νεοελληνικής ψυχολογίας. Δικαίως αποκαλείται «πατριάρχης» της σύγχρονης ελληνικής δραματουργίας. Για την προσφορά του στο ελληνικό θέατρο, του έχουν απονεμηθεί οι τίτλοι: Επίτιμος διδάκτωρ της Φιλοσοφικής Σχολής του Πανεπιστημίου Κύπρου, επίτιμος διδάκτωρ της Σχολής Καλών Τεχνών του Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, επίτιμος διδάκτωρ της Θεατρολογικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών. Εξελέγη παμψηφεί τακτικό μέλος της Ακαδημίας Αθηνών και τιμήθηκε από τον πρόεδρο της Ελληνικής Δημοκρατίας με το ανώτατο παράσημο. Εργα του έχουν παρουσιαστεί σε πολλές χώρες (Αγγλία, Αυστρία, Σουηδία, Ρουμανία, Βουλγαρία, Ουγγαρία, Σοβιετική Ενωση, Γερμανία).

Η νεκρώσιμη ακολουθία θα γίνει το Σάββατο 2 Απρίλη στις 11.30 π.μ. στην Αγία Ζώνη Κυψέλης και η ταφή στο Β’ νεκροταφείο.

Συλλυπητήρια από το ΚΚΕ

Σε ανακοίνωσή του, για το θάνατο του Ιάκωβου Καμπανέλλη, το Γραφείο Τύπου της ΚΕ του ΚΚΕ σημειώνει:

«Το ΚΚΕ εκφράζει τη λύπη του για το θάνατο του θεατρικού συγγραφέα Ιάκωβου Καμπανέλλη και τα θερμά του συλλυπητήρια στην οικογένειά του. Ο Ιάκωβος Καμπανέλλης υπήρξε ένας σημαντικός δημιουργός. Στη συγγραφική του δημιουργία εμπνεύστηκε από τα προβλήματα και τα όνειρα του λαού, την εσωτερική μετανάστευση, την προσφυγιά, την αντίσταση στον κατακτητή, που τη φρίκη της πολιτικής του έζησε, με χιλιάδες άλλους κρατούμενους, στο ναζιστικό στρατόπεδο συγκέντρωσης του Μαουτχάουζεν. Ιδιαίτερη υπήρξε η συνεισφορά του στην ανάπτυξη του ελληνικού θεατρικού λόγου. Επεξεργάστηκε σε βάθος τις παραδόσεις και τα προβλήματα της θεατρικής γραφής, οδηγώντας το ελληνικό θέατρο από τον Ξενόπουλο στην ωρίμανσή του. Το έργο του θα μείνει στην ιστορία του σύγχρονου ελληνικού θεάτρου».