Χρονολογικό αφιέρωμα στο Δεκέμβρη του 1944: 18 Δεκέμβρη

Από τις βομβαρδισμένες γειτονιές της Αθήνας

Από τις βομβαρδισμένες γειτονιές της Αθήνας

Τις πρώτες πρωινές ώρες ισχυρές βρετανικές δυνάμεις εξαπέλυσαν επιθέσεις σε Ζάππειο, Μακρυγιάννη, Βεΐκου-Φιλοπάππου και στο μέτωπο Νέας Σμύρνης-Καλλιθέας. Ο Αρδηττός μετατράπηκε σε «νεκρή ζώνη». Η Συγγρού πέρασε εξολοκλήρου στον έλεγχο του εχθρού. Παρόλα αυτά, πέρα από μια σειρά καίριες οδικές αρτηρίες και υψώματα-κλειδιά, λίγη «πρόοδος» είχε γίνει μέσα στους συνοικισμούς. Ο ΕΛΑΣ ανακατέλαβε το λόφο του Φιλοπάππου, τον Ηλεκτρικό Σταθμό του Φαλήρου και τα ψυγεία «ΦΙΞ», όπου πήρε πολλούς αιχμαλώτους. Κατάφερε επίσης να απωθήσει τα επιτιθέμενα αποικιακά στρατεύματα πέρα από την πλατεία της Καλλιθέας και να κρατήσει το μέτωπο στην γραμμή Νέο Φάληρο-Μοσχάτο-οδός Πειραιώς.

Σημαντική ήταν τέλος η κατάληψη του οχυρωμένου συγκροτήματος των φυλακών Αβέρωφ, που επετεύχθη έπειτα από πολύωρες σκληρές μάχες σώμα με σώμα, φυλάκιο το φυλάκιο. Στις φυλακές κρατούνταν πάνω από 250 δωσίλογοι-στελέχη του κατοχικού κρατικού μηχανισμού. Χάρη όμως στην κινητοποίηση ισχυρών ενισχύσεων της Ορεινής Ταξιαρχίας και την παρέμβαση βρετανικών αρμάτων μάχης, οι περισσότεροι εξ αυτών φυγαδεύτηκαν. Ανάμεσά τους, οι κατοχικοί πρωθυπουργοί Ι. Ράλλης και Ι. Τσολάκογλου, ο Διοικητής της Γενικής Ασφάλειας Ν. Μπουραντάς, ο αρχηγός των Ταγμάτων Ασφαλείας Ι. Πλυτζανόπουλος, ο στρατηγός Πάγκαλος, κ.α. Ο ΕΛΑΣ κατάφερε να αιχμαλωτίσει το 1/3 περίπου των δωσιλόγων του Αβέρωφ, μεταξύ των οποίων και ο κατοχικός υπουργός Εθνικής Άμυνας υποστράτηγος Γ. Μπάκος (εκτελέστηκε από τον ΕΛΑΣ στις 6 Γενάρη 1945).

Το Α’ ΣΣ του ΕΛΑΣ άρχισε να παίρνει μέτρα για τη δημιουργία «διαδρόμων ασφαλείας» προς το Βορρά, ώστε να αποτραπεί ενδεχόμενος εγκλωβισμός των μαχητών, αν κάποιο μέτωπο αποκόπτονταν. Ταυτόχρονα, ο ΕΛΑΣ άρχισε να χρησιμοποιεί το μέτρο της «ομηρίας» ως ύστατο μέτρο ασφαλείας.[1]

***

[1] Πρόκειται για ένα μέτρο, που, παρότι είχε επιστρατευτεί από τον αντίπαλο από πολύ νωρίς και μαζικά, υιοθετήθηκε από τον ΕΛΑΣ με μεγάλη επιφύλαξη και σε περιορισμένη κλίμακα (κυρίως σε δωσίλογους). Αρκεί να σημειώσουμε πως ο συνολικός αριθμός των ομήρων που πήραν οι εγχώριες αστικές και βρετανικές δυνάμεις έφτασε τους 14.000, εκ των οποίων οι 8.000 εκτοπίστηκαν σε στρατόπεδα συγκέντρωσης στην Β. Αφρική (Ελ Τάμπα και Τομπρούκ), 5.000 κλείστηκαν σε στρατόπεδα εντός Αττικής, ενώ 1.000 περίπου ήταν όμηροι του Ζέρβα στην Ήπειρο. Βλ. Νίκανδρος Κεπέσης, Δεκέμβρης του 1944, σελ.373, εκδ. Σύγχρονη Εποχή, Αθήνα, 1994.

Πηγή: «Δεκέμβρης του ’44: Κρίσιμη ταξική σύγκρουση», εκδ. «Σύγχρονη Εποχή», Αθήνα, 2014 – Αναστάσης Γκίκας, «Το χρονικό του Δεκέμβρη 1944″

Advertisements

The URI to TrackBack this entry is: https://erodotos.wordpress.com/2014/12/18/dekembriana-18-dekembri/trackback/

RSS feed for comments on this post.

One CommentΣχολιάστε

  1. Reblogged this on tolmima.


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: