Χρονολογικό αφιέρωμα στο Δεκέμβρη του 1944: 7 Δεκέμβρη

Βρετανοί χρησιμοποιούν ως οχυρό τον βράχο της Ακρόπολης

Βρετανοί χρησιμοποιούν ως οχυρό τον βράχο της Ακρόπολης

Στάσιμη παρέμεινε η κατάσταση στο μέτωπο του Μακρυγιάννη, όπου η πολιορκία του ΕΛΑΣ συνεχίστηκε για δεύτερη μέρα. Τη θέση του ΕΛΑΣ δυσχέραινε σημαντικά η κατάληψη της Ακρόπολης από τους Βρετανούς το ίδιο πρωί, απ’ όπου μπορούσαν πλέον να βάλλουν από πλεονεκτική θέση (και από τον Παρθενώνα) με βαρέα όπλα και πυροβόλα. Οι Βρετανοί προέβησαν σε αυτή την κίνηση, λίγες μόλις ώρες αφότου είχε συμφωνηθεί με τον ΕΛΑΣ, που έως τότε διατηρούσε εκεί μια μικρή δύναμη παρατηρητή, να αποσυρθεί και να μείνει η Ακρόπολη εκτός διαμάχης. Ταυτόχρονα, αυξήθηκε σημαντικά η δράση των αρμάτων μάχης.[1]

Στα άλλα μέτωπα, η ΙΙ Μεραρχία του ΕΛΑΣ, που μόλις είχε καταφθάσει στην Αθήνα, κυρίευσε τη Σχολή Χωροφυλακής, ενώ κατάφερε να κυκλώσει και να εξουδετερώσει τμήματα της Ορεινής Ταξιαρχίας που απειλούσαν την Καισαριανή. Οι Καισαριανιώτες ΕΛΑΣίτες κατέλαβαν το λόφο του Αράπη. Οι επιθετικές ενέργειες των Βρετανών σε Μοναστηράκι και Χατζηκώστα αποκρούστηκαν με επιτυχία, αναγκάζοντάς τους σε άτακτη υποχώρηση. Τμήματα του ΕΛΑΣ προωθήθηκαν έως την πλατεία Βάθη και την οδό Μενάνδρου.

Μπροστά σε αυτή την κατάσταση, εντάθηκαν οι επιθέσεις της βρετανικής αεροπορίας. Μόνο στην Καισαριανή υπήρξαν 220 θύματα.

Στον Πειραιά, η απόπειρα απόβασης δυνάμεων στον Άη Γιώργη ανατράπηκε, ενώ τα ινδικά αποικιακά στρατεύματα που αποβιβάστηκαν στη Ζέα, παρέμειναν καθηλωμένα υπό την πίεση του 6ου Συντάγματος Πειραιά του ΕΛΑΣ. Στο Κερατσίνι ένα τμήμα περίπου 100 Ινδών αιχμαλωτίστηκε και αφοπλίστηκε. Νέα οδοφράγματα σχηματίζονταν παντού. Οι ΕΠΟΝίτες καλούσαν το λαό με το χωνί και εκείνος έσπευδε να συνδράμει: νέοι, γέροι, γυναίκες, παιδιά. «Ηθικόν λαού και μαχητών Πειραιώς άριστον»![2]

***

[1] Η αντιμετώπιση των τανκ από τους ΕΛΑΣίτες δεν ήταν εύκολη υπόθεση, αφού δεν διέθεταν τα ανάλογα αντιαρματικά όπλα και οι λιγοστές μέθοδοι εξουδετέρωσής τους (με αυτοσχέδιες εμπρηστικές βόμβες, ρίχνοντας κουβέρτες ή σχοινιά στις ερπύστριες, κλπ.) απαιτούσαν μεγάλο θάρρος και αυτοθυσία. Αλλά από αυτά, τουλάχιστον, οι μαχητές του ΕΛΑΣ είχαν πλεόνασμα.

[2] Δελτίον ώρας 20:30, 7-12-1944 προς την ΚΕ του ΕΛΑΣ, στο Σπύρος Α. Κωτσάκης, Δεκέμβρης του 1944 στην Αθήνα, σελ.110, εκδ. Σύγχρονη Εποχή, Αθήνα, 1986.

Πηγή: «Δεκέμβρης του ’44: Κρίσιμη ταξική σύγκρουση», εκδ. «Σύγχρονη Εποχή», Αθήνα, 2014 – Αναστάσης Γκίκας, «Το χρονικό του Δεκέμβρη 1944″

Advertisements

The URI to TrackBack this entry is: https://erodotos.wordpress.com/2014/12/07/dekembriana-7-dekembri/trackback/

RSS feed for comments on this post.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: