Οι διαχρονικές «αξίες» του φραξιονισμού: από την «Ενωμένη Αντιπολίτευση» του 1927 στον «Εργατικό Αγώνα» του σήμερα…

kalikatzaroi

Διάβαζα τις προάλλες (όπως πολλοί φαντάζομαι) το διαρρεύσαν κείμενο του ΚΚΕ σχετικά με τον «Εργατικό Αγώνα», που για το «καλό» (πάντα!) του ΚΚΕ, διέρρευσε στον αστικό Τύπο (προφανώς από τους ίδιους;). Και διαβάζοντας λοιπόν το εν λόγω κείμενο και κατόπιν την απάντηση του «Εργατικού Αγώνα» («Εσείς είστε ΚΚΕ»;), μου ήρθε στο μυαλό καρμπόν σχεδόν η επιχειρηματολογία και οι πρακτικές της λεγόμενης «Ενωμένης Αντιπολίτευσης» του ΚΚΕ του 1927.

Και τότε, οι «αντιπολιτευόμενοι» (ομάδα Πουλιόπουλου και ομάδα Μάξιμου) θεωρούσαν εαυτώ «πιο ΚΚΕ και από το ΚΚΕ», διακήρυσσαν πως «ένα είναι το Κόμμα», αλλά και πως είναι αντίθετοι με την «ηγετική ομάδα», που διοικούσε «αυθαίρετα» και «δικτατορικά» το ΚΚΕ, οδηγώντας το δήθεν στην «περιχαράκωση» και το «σεχταρισμό» (όταν λέμε καρμπόν τα επιχειρήματα, καρμπόν!). Οι «αντιπολιτευόμενοι» διαφωνούσαν σε ζητήματα στρατηγικής-τακτικής, με το δημοκρατικό συγκεντρωτισμό, κ.α. ουσιώδη και χαρακτηριστικά στοιχεία ενός ΚΚ. Και παρότι έθεσαν τις απόψεις τους στον προσυνεδριακό τότε διάλογο (ο Ριζοσπάστης δημοσίευσε τις απόψεις τους ανοιχτά) και αφού ηττήθηκαν κατά κράτος στο Συνέδριο, τότε θεώρησαν ευνόητο απλά να αρχίσουν (ή μάλλον να συνεχίσουν) να φραξιονίζουν «διαφωτίζοντας» τα μέλη για το τι «πραγματικά» συνέβαινε στο Κόμμα (γιατί η πλειοψηφία που δεν τους ακολουθούσε δεν ήταν όσο «πεφωτισμένοι» όσο εκείνοι) και καλώντας τα ανοιχτά πια να εργαστούν για την πτώση της «διοικούσας ομάδας», δημοσιεύοντας τις απόψεις τους στο «Σπάρτακο» (τότε δεν είχε ίντερνετ). Και αφού μετά απ’ όλα αυτά πάλι δεν κατάφερναν και πολλά πράγματα και αφού άρχισαν πια (και με μεγάλη καθυστέρηση) να λαμβάνονται καταστατικά μέτρα εναντίον τους, επικεντρώθηκαν στο έργο της διάβρωσης από τα μέσα.

Να πως περιγράφουν οι ίδιοι την φραξιονιστική τακτική τους («Πρακτικά Αντιπολίτευσης», 9 Μάρτη 1928):

«α) «Να γίνουν φράξιες της αντιπολίτευσης με σκοπό να διαδίδονται οι αποφάσεις της. Όσα μέλη διαγράφονται από το Κόμμα να προσλαμβάνονται εις την αντιπολίτευσιν πλην των παλαιών μελών. Οι διαγραφέντες τσαγκαράδες να ζητήσουν μέσω των πυρήνων ή των επιτροπών να επανέλθουν δηλώνοντας πειθαρχία.»

β) «Στο ζήτημα της πειθαρχίας, θα πειθαρχούν στις εντολές και γενικά στη γραμμή του Κόμματος και θα εμφανίζονται στις μάζες με την γραμμή του Κόμματος για να κατακτήσουν την συμπάθειά τους και έτσι να καταλάβουν τα πόστα. Με κάθε τρόπο θα πρέπει να μείνουν μέσα στο Κόμμα και θα πειθαρχούν στην πλειοψηφία. Η φράξιά τους θα συνεδριάζει πρωτύτερα από την περιφερειακή.»»

Διαχρονική αξία λοιπόν ο φραξιονισμός και οι πρακτικές του. Αλλά μάλλον οι φραξιονιστές δεν έχουν μάθει τίποτε από την ιστορία του κινήματος…

Τα στοιχεία για τη διαπάλη τότε στο ΚΚΕ και το απόσπασμα από τα Πρακτικά της «Αντιπολίτευσης» είναι από το βιβλίο «Ρήξη και Ενσωμάτωση»

 

Advertisements

The URI to TrackBack this entry is: https://erodotos.wordpress.com/2014/09/30/fraxionismos-ergatikos-agwnas-kke/trackback/

RSS feed for comments on this post.

3 ΣχόλιαΣχολιάστε

  1. Φαίνεται ότι πλησιάζουν εκλογές, έτσι οι γνωστοί μας «πρόθυμοι» να στηρίξουν το σύστημα από … αριστερά, πιάσαν δουλειά !!!

    Πόσο πολύ θα απογοητευτούν …

    • Ε μα, τώρα που, περισσότερο από κάθε άλλοτε χρειάζεται πάλη και αγώνας, τώρα αναλάβανε κάποιοι τα «πριόνια» (και δεν λέω για τις εκλογές, εννοώ γενικότερα τις ανάγκες της εποχής και του κινήματος)…

  2. Εν τω μεταξύ, ακόμα και από μια απλή ανάγνωση τα επιχειρήματά τους είναι τόσο σαθρά, που και να ήθελες να επιρρεαστείς είναι δύσκολο να «σε πείσουν». Για παράδειγμα λέει το κείμενο που διέρευσε: «[…]δουλεύει σχεδιασμένα μέσα και έξω από το κόμμα / έχει οργανωθεί με ενιαίο κέντρο, καταμερισμούς και καθήκοντα, δρα έξω από το κόμμα, στις παρυφές μας, αλλά διατηρεί επαφές και μέσα στο κόμμα». Σε αυτό το απόσπασμα, εκείνοι βλέπουν αντίφαση, ενώ είναι πασιφανές και με ορθότητα ελληνικής γλώσσας ότι άλλο το «δουλεύω» (δημιουργώ ρήγματα, καλλιεργώ αντιδράσεις, προσπαθώ να επιρρεάσω) και άλλο το «δρώ» (αλλοιώνω, σαμποτάρω, την εσωτερική λειτουργία με διάφορους τρόπους). Άρα είναι σαφές ότι η Κ.Ε θεωρεί ότι ο πυρήνας τους είναι εκτός του κόμματος, οπότε δεν υπάρχει αντίφαση. Επίσης, στο σημείο που ουσιαστικά λέει ότι το Κόμμα προσπαθεί να κόψει δεσμούς με το παρελθόν του, χαρακτηρίζοντάς το (το παρελθόν του) οπορτουνιστικό, είναι αναληθές. Σε περυσινό άρθρο του Π.Γ της Κ.Ε στην ΚΟΜΕΠ με τίτλο «Η πορεία αποκατάστασης του επαναστατικού χαρακτήρα του ΚΚΕ», κάνει σαφές ότι παρά τις όποιες παρεκκλίσεις και λάθος χαρακτηριστικά στην πορεία του Κόμματος, ποτέ δεν έγινε οπορτουνιστικό, οδηγώντας έτσι την πορεία προς το 15° Συνέδριο και την προσπάθεια αποκατάστασής του επαναστατικού του χαρακτήρα.
    Σε ένα πράγμα όμως, συμφωνώ μαζί τους:
    «Ο μαρξισμός διδάσκει ότι η αλήθεια είναι ιστορική και συγκεκριμένη», απλά δεν την επαναλαμβάνουμε, γι αυτό και…
    ΝΑΙ, ΕΜΕΙΣ ΕΙΜΑΣΤΕ ΚΚΕ!


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: