Ιστορία του ΔΣΕ, μέρος 57: Η 5η Ολομέλεια της ΚΕ του ΚΚΕ (1949) και το «Μακεδονικό» (Ι)

Η 5η Ολομέλεια και το Μακεδονικό (μέρος Ι)

Η 5η Ολομέλεια της ΚΕ του ΚΚΕ το 1949, ανάμεσα στα άλλα, πήρε και αποφάσεις γύρω από το Μακεδονικό ζήτημα, που συζητήθηκαν πολύ τότε και συζητούνται ακόμη και σήμερα. Αναμφίβολα, το μέρος των αποφάσεων αυτών έχει διογκωθεί και φυσικά έχει διαστρεβλωθεί, εξαιτίας της επίδρασης του αστικού εθνικισμού, που επιδιώκει να ψαρεύει σε θολά νερά μέσα στις λαϊκές μάζες, εμφανίζοντας μια δήθεν ακόμη μεγάλη προδοσία του ΚΚΕ, σε βάρος της εδαφικής κυριαρχίας της Ελλάδας. Τελευταία έξαρση αυτού του παροξυσμού ζήσαμε πριν από μερικά χρόνια, με αφορμή το θέμα της αναγνώρισης της Πρώην Γιουγκοσλαβικής Δημοκρατίας της Μακεδονίας.

Οφείλουμε, λοιπόν, να δώσουμε – στο μέτρο του δυνατού – την πραγματική διάσταση που είχε το θέμα το 1949, μέσα από τα αληθινά ιστορικά στοιχεία και γεγονότα.

Η απόφαση της Ολομέλειας για το Μακεδονικό

Meros64_Photo1_small.jpg

Είναι ευρύτερα γνωστό ότι με τις αποφάσεις της η 5η Ολομέλεια άλλαξε τη θέση του ΚΚΕ, για το Μακεδονικό, που μέχρι τότε ήταν «πλέρια ισοτιμία στις μειονότητες που ζούσαν στην Ελλάδα», με τη θέση για αυτοδιάθεση των Σλαβομακεδόνων. Συγκεκριμένα, στην πολιτική απόφαση της Ολομέλειας αναφερόταν: «Στη Βόρεια Ελλάδα ο μακεδονικός (σλαβομακεδονικός) λαός τα ‘δωσε όλα για τον αγώνα και πολεμά με μια ολοκλήρωση ηρωισμού και αυτοθυσίας που προκαλούν το θαυμασμό. Δεν πρέπει να υπάρχει καμιά αμφιβολία ότι σαν αποτέλεσμα της νίκης του ΔΣΕ και της λαϊκής επανάστασης, ο μακεδονικός λαός θα βρει την πλήρη εθνική αποκατάστασή του έτσι όπως το θέλει ο ίδιος, προσφέροντας σήμερα με το αίμα του για να την αποχτήσει.Οι Μακεδόνες κομμουνιστές στέκονται πάντα επικεφαλής στην πάλη του λαού των. Ταυτόχρονα, οι Μακεδόνες κομμουνιστές πρέπει να προσέξουν τις διασπαστικές και διαλυτικές ενέργειες που ξενοκίνητα σοβινιστικά και αντιδραστικά στοιχεία αναπτύσσουν, για να διασπάσουν την ενότητα ανάμεσα στο μακεδονικό(σλαβομακεδονικό) και τον ελληνικό λαό, διάσπαση που μόνο τον κοινό τους εχθρό, το μοναρχοφασισμό και τον αμερικανοαγγλικό ιμπεριαλισμό θα ωφελήσει.Παράλληλα, το ΚΚΕ πρέπει ριζικά να βγάλει απ’ τη μέση όλα τα εμπόδια, να χτυπήσει όλες τις μεγαλοελλαδίτικες σοβινιστικές εκδηλώσεις και τα έργα, που προκαλούν δυσαρέσκεια και δυσφορία μέσα στο μακεδονικό λαό και έτσι βοηθούν τους διασπαστές στην προδοτική δράση τους, ενισχύουν το έργο της αντίδρασης. Ο σλαβομακεδονικός και ελληνικός λαός μόνον ενωμένοι μπορούν να νικήσουν. Διασπασμένοι μόνον ήττες μπορούν να πάθουν. Γι’ αυτό η ενότητα στην πάλη των δύο λαών πρέπει να φυλάγεται σαν κόρη οφθαλμού και να ενισχύεται και να δυναμώνει σταθερά και καθημερινά». («Επίσημα Κείμενα ΚΚΕ», τόμος 6ος, σελ. 337-338).

Είναι σαφές ότι αυτή η θέση αναγνωρίζει στους σλαβομακεδόνες το δικαίωμα της αυτοδιάθεσης, μέχρι και αυτού του αποχωρισμού. Η θέση, όμως, αυτή δε συνεπάγεται και δέσμευση, για τοΚΚΕ, να ταχτεί υπέρ του αποχωρισμού εάν και όταν θα ετίθετο κάποια στιγμή τέτοιο θέμα. Επίσης, είναι σαφές ότι σ’ εκείνες τις συνθήκες, με την απόφασή του αυτή, το ΚΚΕ τίθεται κάθετα πολέμιο στις διασπαστικές – αποχωριστικές τάσεις, που είχαν εμφανιστεί μέσα στους Σλαβομακεδόνες και υπογραμμίζει την ανάγκη διαφύλαξης, ως κόρης οφθαλμού, της ενότητας Ελλήνων και Σλαβομακεδόνων. Η σημείωση αυτή έχει την αξία της για όσα θα πούμε στη συνέχεια.

Η μικρή προϊστορία αυτής της θέσης

Η θέση της 5ης Ολομέλειας για το Μακεδονικό, σε ό,τι αφορά το ΚΚΕ, έχει μια μικρή προϊστορία στην οποία αξίζει ν’ αναφερθούμε, ώστε ο αναγνώστης να έχει πληρέστερη γνώση του θέματος. Τον Οκτώβρη του 1948 δημοσιεύτηκε στο περιοδικό «Δημοκρατικός Στρατός» ένα άρθρο του αντισυνταγματάρχη του ΔΣΕ Παντελή Βαϊνά με τίτλο «Ο Δημοκρατικός Στρατός και οι Σλαβομακεδόνες». Στο άρθρο αυτό γινόταν μια ιστορική αναδρομή στους κοινούς αγώνες ελλήνων και Σλαβομακεδόνων, υπογραμμιζόταν η συμβολή των τελευταίων στον αγώνα του ΔΣΕ και ανάμεσα στα άλλα τονιζόταν το εξής: «Μέσα στην καινούρια λαϊκοδημοκρατική Ελλάδα που ανοικοδομείται πάνω στα ερείπια, που άλλοι συσσώρευσαν, ο σλαβομακεδονικός λαός θα βρει την ισοτιμία, ισονομία, ισοπολιτεία και θα βρει τον καιρό ν’ αναπτύξει τον καινούριο εθνικό του πολιτισμό». (Βλέπε ολόκληρο το άρθρο: Περιοδικό «Δημοκρατικός Στρατός», έκδοση Ριζοσπάστη 1996, τόμος Α`, σελ. 408-412).

Στο άρθρο αυτό απάντησε ο Ν. Ζαχαριάδης, με σημείωμα που δημοσιεύτηκε στο ίδιο περιοδικό – τεύχος 12, Δεκέμβρης 1948 – και έφερε για υπογραφή ένα «Κ». Στην απάντησή του αυτή, μεταξύ άλλων, ο Ζαχαριάδης έλεγε: «Ο μακεδονικός λαός θα αποκτήσει μια ανεξάρτητη, κρατικά ενιαία και ισότιμη θέση στην οικογένεια των λεύτερων λαϊκοδημοκρατικών λαών στα Βαλκάνια, στην οικογένεια αυτή, όπου αύριο θα ανήκει και ο ελληνικός λαός με τη Λαϊκή Δημοκρατία. Γι’ αυτή την ανεξάρτητη κρατικά ενιαία και ισότιμη θέση παλεύει σήμερα και ο μακεδονικός λαός της Μακεδονίας του Αιγαίου και βοηθά με όλη του την ψυχή, με όλα του τα μέσα, τον ΔΣΕ, τόσο που ξεσηκώνει το θαυμασμό για το μεγαλείο και το ολοκαύτωμα της προσπάθειάς του» (στο ίδιο, σελ. 528).

Είναι φανερό, ότι αυτή η θέση του Ζαχαριάδη υπονοούσε τη δημιουργία ενιαίου μακεδονικού κράτους στα πλαίσια μιας λαϊκοδημοκρατικής – σοσιαλιστικής Βαλκανικής Ομοσπονδίας Κρατών. Πρέπει, όμως, να πούμε ότι αυτή η θέση ούτε εμφανίστηκε, ούτε συζητήθηκε και πολύ περισσότερο δεν υιοθετήθηκε στην 5η Ολομέλεια. Η θέση αυτή είναι εντελώς διάφορη απ’ αυτή που η Ολομέλεια υιοθέτησε και, όπως θα δείξουμε στη συνέχεια, το ΚΚΕ την πολέμησε, όταν επιδίωξαν να την προωθήσουν οι σλαβομακεδονικές οργανώσεις.

Ποικιλία αντιδράσεων

Οι αποφάσεις της 5ης Ολομέλειας για το Μακεδονικό συνάντησαν ποικιλία αντιδράσεων και μάλιστα από τις πιο διαφορετικές κατευθύνσεις. Θα αναφερθούμε σ’ αυτές τις αντιδράσεις σε συντομία.

Οπως ήταν αναμενόμενο, στο εσωτερικό της χώρας η ντόπια αντίδραση εκμεταλλεύτηκε, στο μέγιστο δυνατό βαθμό, το θέμα, για να θεμελιώσει κατηγορία σε βάρος του ΚΚΕ περί εθνικής προδοσίας και να μπορέσει να ψαρέψει σε θολά νερά μέσα στις λαϊκές μάζες, επιχειρώντας, εκτός των άλλων, να δικαιώσει την πολιτική των διώξεων, των πογκρόμ και της τρομοκρατίας σε βάρος του κομμουνιστικού – λαϊκοδημοκρατικού κινήματος. Αντιδράσεις, όμως, υπήρξαν και από πολιτικούς παράγοντες που στο παρελθόν ήταν, άλλος περισσότερο κι άλλος λιγότερο, σύμμαχοι του ΚΚΕ, όπως π.χ. ο Σβώλος, ο Κριτικάς κ.ά.

Μετά την 5η Ολομέλεια, και συγκεκριμένα στις 15 Φλεβάρη 1949, δόθηκε στη δημοσιότητα μια εμπρηστική ανακοίνωση για το Μακεδονικό, της 2ης Ολομέλειας του Κεντρικού Συμβουλίου του ΝΟΦ (Λαϊκό Απελευθερωτικό Μέτωπο). Η ανακοίνωση αυτή, που δημοσιεύτηκε στο κεντρικό δημοσιογραφικό όργανο του ΝΟΦ «ΝΕΠΟΚΟΡΕΝ», ανάμεσα στα άλλα έλεγε: «Το δεύτερο συνέδριο του ΝΟΦ θα είναι συνέδριο διακήρυξης των νέων προγραμματικών αρχών του ΝΟΦ. Αρχών που είναι ο προαιώνιος πόθος του λαού μας. Θα διακηρύξει την ένωση της Μακεδονίας σε ένα ενιαίο, ανεξάρτητο, ισότιμο μακεδονικό κράτος μέσα στη λαϊκοδημοκρατική ομοσπονδία των βαλκανικών λαών, που είναι η δικαίωση των πολύχρονων αιματηρών αγώνων του». Το ΚΚΕ παρέμβηκε αμέσως και η θέση αυτή του ΝΟΦ αποσύρθηκε και αντικαταστάθηκε από τη θέση που είχε πάρει για το Μακεδονικό η 5η Ολομέλεια του Κόμματος. Για να μπορέσει μάλιστα να έχει τον έλεγχο της κατάστασης μέσα στο ΝΟΦ, το ΚΚΕ συνένωσε τους Σλαβομακεδόνες κομμουνιστές και δημιούργησε στις 27 Μάρτη του 1949 την Κομμουνιστική Οργάνωση της Μακεδονίας του Αιγαίου (ΚΟΕΜ), η οποία οργανωτικά – πολιτικά και ιδεολογικά υπαγόταν στο ΚΚΕ.

Ομως, το ζήτημα που είχε προκύψει με το Μακεδονικό είχε και συνέχεια. Στις 6 Μαρτίου του ’49 στην εφημερίδα «ΜΠΟΡΜΠΑ» του Βελιγραδίου δημοσιεύτηκε άρθρο του ηγετικού στελέχους του ΚΚ Γιουγκοσλαβίας και στενού συνεργάτη του Τίτο Μόσε Πιγιάντε με τίτλο «Για το ζήτημα της Βαλκανικής Ομοσπονδίας». Στο άρθρο αυτό, ο Πιγιάντε, αξιοποιώντας την προαναφερόμενη θέση του ΚΣ του ΝΟΦ και ανακατεύοντάς της με τη θέση της 5ης Ολομέλειας για το Μακεδονικό, κατηγόρησε το ΚΚΕ και το βουλγάρικο ΚΚ ότι επιδίωκαν τη δημιουργία της μεγάλης Βουλγαρίας σε βάρος της εδαφικής ακεραιότητας της Ελλάδας και της Γιουγκοσλαβίας. Το άρθρο αυτό – και οι συγκεκριμένες εκτιμήσεις του – όπως ήταν αναμενόμενο γνώρισε αρκετή δημοσιότητα, αφού οι ραδιοσταθμοί της ντόπιας αντίδρασης στην Ελλάδα και των ξένων αφεντικών της φρόντισαν να το αναμεταδώσουν.

Το ΚΚΕ απάντησε αμέσως στη νέα σε βάρος του συκοφαντία. Την επομένη της δημοσίευσης του άρθρου του Μ. Πιγιάντε, στις 7/3/1949, η ΚΕ του Κόμματος έδωσε στη δημοσιότητα την εξής ανακοίνωση – διάψευση: «Τις τελευταίες μέρες από διάφορες πλευρές, μα κυρίως από τη μοναρχοφασιστική Αθήνα και απ’ το Λονδίνο, επαναλαμβάνεται σε διάφορους τόνους και με ποικιλόμορφους τρόπους η ίδια ψεύτικη και συκοφαντική είδηση ότι το ΚΚΕ έκλεισε διάφορες συμφωνίες κλπ., για τη δημιουργία Βαλκανικής Κομμουνιστικής Ομοσπονδίας και Μακεδονικού κράτους που θα συνένωνε όλα τα κομμάτια της Μακεδονίας κάτω απ’ τη γιουγκοσλαβική ή βουλγαρική ή την ελληνική κυριαρχία. Οι πληροφορίες αυτές είναι όλες ψεύτικες και συκοφαντικές. Και αποβλέπουν στο να υποβοηθήσουν τη μοναρχοφασιστική και ιμπεριαλιστική υπονόμευση του αγώνα μας, να διασπάσουν την ενότητα πάλης ανάμεσα στον ελληνικό και μακεδονικό λαό και να σπείρουν τη διχόνοια ανάμεσα στους βαλκανικούς λαούς». Στη συνέχεια, στην ανακοίνωση – διάψευση της ΚΕ του ΚΚΕ, αναλύεται συνοπτικά το περιεχόμενο της απόφασης της 5ης Ολομέλειας (Βλέπε: «Επίσημα Κείμενα ΚΚΕ», τόμος 6ος, σελ. 356). Στο άρθρο του Μ. Πιγιάντε απάντησε και το Βουλγαρικό ΚΚ, χαρακτηρίζοντας το όλο θέμα προβοκάτσια, που στήθηκε με σκοπό να εξυπηρετηθεί ο ιμπεριαλισμός, να αμαυρωθεί το ΚΚΕ σαν προδοτικό και να ενισχυθεί η θέση του μοναρχοφασισμού στην Ελλάδα.

Τη θέση που πήρε το ΚΚΕ στην 5η Ολομέλεια για το Μακεδονικό, δεν την είδε θετικά ούτε η Σοβιετική Ενωση, η ηγεσία της οποίας αντιλαμβανόταν τους κινδύνους που περιέκλειε μια τέτοια ανακίνηση του ζητήματος. Το ΚΚΣΕ είχε κάθε λόγο να φοβάται για το τι μέλλει γενέσθαι, αφού με αφορμή αυτό το ζήτημα μπορούσαν να δημιουργηθούν ανεξέλεγκτες καταστάσεις στα Βαλκάνια, σε βάρος των λαϊκοδημοκρατικών καθεστώτων, τη στιγμή μάλιστα που το μέτωπο αυτών των κρατών είχε αδυνατίσει με τη Γιουγκοσλαβία εκτός σοσιαλιστικού στρατοπέδου. Στην ομιλία του στην 7η Ολομέλεια της ΚΕ του ΚΚΕ (1950), ο Μ. Παρτσαλίδης αναφέρει ότι σε μια συνάντηση που είχε αυτός, ο Γ. Ιωαννίδης και ο Π. Ρούσος, το Μάρτη του ’49, στο Βουκουρέστι, με τον Μπαράνωφ, ο σοβιετικός αξιωματούχος εξέφρασε την αποδοκιμασία του λέγοντας: «Δεν μπορώ να καταλάβω, γιατί μέσα στις στιγμές αυτές εσείς ανακινείτε ζήτημα Μακεδονικό» («7η Ολομέλεια της ΚΕ του ΚΚΕ – Εισηγήσεις – Λόγοι – Αποφάσεις – Μόνο για εσωκομματική χρήση», σελ. 38).

Οι φωτογραφίες είναι από το αρχείο του «Ρ»

Περιεχόμενα

https://erodotos.wordpress.com/istoria-dse/

The URI to TrackBack this entry is: https://erodotos.wordpress.com/2010/08/20/dse-57-makedoniko-1/trackback/

RSS feed for comments on this post.

8 ΣχόλιαΣχολιάστε

  1. Είναι σαφές ότι αυτή η θέση αναγνωρίζει στους σλαβομακεδόνες το δικαίωμα της αυτοδιάθεσης, μέχρι και αυτού του αποχωρισμού. Η θέση, όμως, αυτή δε συνεπάγεται και δέσμευση, για τοΚΚΕ, να ταχτεί υπέρ του αποχωρισμού εάν και όταν θα ετίθετο κάποια στιγμή τέτοιο θέμα…………..

    Λίγη τιμιότητα για το λεπτό αυτό ζήτημα δεν κάνει κακό, τι πιό ηθικό «ΡΕ ΠΑΙΔΙΑ ΚΑΝΑΜΕ ΛΑΘΟΣ, ΕΙΧΑΜΕ ΑΝΑΓΚΗ ΑΠΟ ΜΑΧΗΤΕΣ ΚΑΙ (στην καλύτερη των εκφρασεων ΠΑΡΑΜΥΘΙΑΖΑΜΕ) ΤΟΥΣ ΣΚΟΠΙΑΝΟΥΣ»

    Τώρα να πάμε με μεταχρονολογημένο παραμύθιασμα των Ελλήνων να μπαλώσουμε το αμπάλωτο, δεν στέκει γαμώτο………. Τι να πούμε στο Μακεδονικό, στο Μικρασιατικό και το Βορειοηπειρωτικό, ε! τι να πούμε ότι υπάρχει πατριωτική ευαισθησία;

    Μιας όμως και γράφετε τόσα πράγματα γιατί δεν γράφετε την πρόταση προς τον Χότζα για στρατευση στον ΔΣΕ των Τσάμηδων και την τίμια άρνηση του Χότζα;

    • Δεν υπάρχει πιο πατριωτικό κόμμα από το ΚΚΕ φίλε μου…η προπαγάνδα περί ΕΑΜοβουλγάρων πάλιωσε πια (όσο και αν κάποιοι γραφικοί προσπαθούν να τη συντηρούν στον αιώνα τον άπαντα). Επίσης οι θέσεις του ΚΚΕ ήταν πάντα κρύσταλλο. Συμβουλή: άρχισε να μελετάς έστω από προτότυπα και όχι από αναδημοσιεύσεις και «αναλύσεις» της Α1 ή του «Στόχου»

  2. Το 90% των αναγνωσμάτων μου είναι από βιβλία της Αριστεράς (εξ άλλου η Αριστερά έγραψε την ιστορία της περιόδου αυτής καπελώνοντας τους νικητές) , δεν απορρίπτω την άλλη άποψη την διαβάζω και τα δύο όμως τα κρίνω και δεν τα καταπίνω αμάσητα.

    Είχε πατριωτική συμβολή το ΚΚΕ και η Αριστερά, τώρα τι το πατριωτικό έχει η 5η Ολομέλεια, αλλά και η εν γένει θέση του ΚΚΕ για το Μακεδονικό το Μικρασιατικό και το Βορειοηπειρωτικό δεν μπορώ να το καταλάβω, όσο και αν προσπάθησα.

    • Η εκδοχή της αριστεράς για τον Εμφύλιο στην Ελλάδα άρχισε να γίνεται γνωστή μόλις μετά το 1974. Έως τότε είχαμε 3 δεκαετίες μαύρης προπαγάνδας.
      Καλά κάνεις και διαβάζεις τα πάντα, αν και στο όνομα της «ανοιχτομυαλιάς» έχω δει τις χειρότερες κλειστομυαλιές στη ζωή μου…Το τι διαβάζουμε, πως το διαβάζουμε, πως το φιλτράρουμε και πως εκτιμούμε εν τέλει και συνθέτουμε τις πληροφορίες είναι μια μεγάλη ιστορία!
      Λυπούμαι που δεν «κατανοείς» τον πατριωτικό χαρακτήρα του ΚΚΕ, αλλά νομίζω ότι έχεις ήδη σχηματοποιημένη άποψη για το θέμα. Δεν συμφωνώ στην εκτίμησή σου..

  3. Δηλαδή πιστεύεις ότι η 5η Ολομέλεια είχε πατριωτικό χαρακτήρα;

    • Νομίζω ότι η δημοσίευση εξηγεί αρκετά καλά τα περί 5ης Ολομέλειας (η οποία σημειωτέον αναθεωρήθηκε άμεσα)

      • Το ξέρω ότι αναθεωρήθηκε. Η αναθεώρηση δεν βελτίωνε αισθητά το ζήτημα, αλλά τέλος πάντων δεν ήταν αυτό που έβγαλε η 5η Ολομέλεια. Για ποιό λόγο άραγε;

        Στην Έβδομη Ολομέλεια της ΚΕ του ΚΚΕ (14-18 Μαίου 1950) ο Ζαχαριάδης έδωσε την ακόλουθη εξήγηση:

        «… Γενικώτερα ήταν ότι σε ευρύτερα πλαίσια αυτό το πράγμα τότε άμεσα δεν μας εξυπηρετούσε. Αλλά το πρώτο που έμπαινε τότε μπροστά μας ήταν ότι τη μάχη στο Βίτσι εμείς έπρεπε να την κερδίσουμε. Όλα τα άλλα ήταν τότε δευτερεύοντα. Αυτή ήταν η σκέψη μου, η δική μου τουλάχιστο, και όταν το πρότεινα και όταν το έγραψα και όταν το εξήγησα. Εμείς θάπρεπε να κινήτοποιήσουμε όλες τις δυνάμεις του σλαβομακεδονικού λαού, να σταματήσουμε τις λιποταξίες, την υπονομευτική και διαλυτική δουλειά που έκαμναν οι πράκτορες του Tito, βάζοντας τους ένα πολιτικό εμπόδιο. Και αυτό το πολιτικό εμπόδιο εμείς το βάλαμε και αποτρέψαμε τον άμεσο κίνδυνο απτή δουλειά αυτή. Σταματήσαμε αυτόν τον άμεσο τότε κίνδυνο. Μα θάταν η ζημιά μεγαλύτερη ή λιγώτερη; Μέσα στις συγκεκριμένες συνθήκες που εμείς ρίξαμε το σύνθημα το κέρδος θα ήταν πολύ μεγάλο αν εμείς κερδίζαμε την μάχη του Βιτσίου κινητοποιώντας και αυτό τον παράγοντα. Πολύ μεγάλο θάταν το κέρδος μας. Χάσαμε την μάχη. Και τώρα στην εκτίμηση μας υπεισέρχονται και άλλοι παράγοντες. Αυτό όμως δεν πάει να πει, πως το σύνθημα μας είτανε λαθεμένο…..»

  4. Επ ευκαιρία μήπως έχεις ακουστα την «ΑΙΓΑΙΑΚΗ ΤΑΞΙΑΡΧΙΑ ΚΡΟΥΣΗΣ»;

    Να σου βάλω και αυτό:

    «Αδέλφια Σλαβομακεδόνες
    Ο σημερινός πόλεμος είναι πόλεμος ενάντια σε κάθε κατακτητή αλλά και σε κάθε ντόπιο εκμεταλλευτή και δικτάτορα .

    Ο κάθε λογής φασισμός επειδή με τα όπλα δεν μπορεί να επιβληθεί μεταχειρίζεται όλα τα τεχνάσματα. Και το τέχνασμα αυτό είναι η διάσπασή μας.
    ¨Όλα αυτά εξυπηρετούν τους φασίστες και είναι μαχαίρι για όλους μας που ενωμένοι αγωνιζόμαστε για λευτεριά. Γι αυτούς οι λιποτάκτες Πέτος, Κορεβέσης, Σίσκος και άλλοι παρασυρμένοι είναι προδότες. Δεν θα βρουν στήριγμα πουθενά και θα έλθουν όπως κι έχει στα χέρια μας.

    Προσπαθούν από φιλοδοξία και ατομικά συμφέροντα να μας παραδώσουν στα χέρια του φασισμού, του γερμανικού , του βουλγάρικου, του ελληνικού.

    Εμείς ο ΕΛΑΣ είμαστε Στρατός Λαϊκός από τα τίμια παιδιά Ελλήνων και Σλαβομακεδόνων και βγαλμένοι από Σας το λαό. Κάθε εμπόδιο , κάθε προδότη τον κτυπάμε και θα τον κτυπήσουμε.

    Όπως το Φλεβάρη κτυπήσαμε τους Έλληνες αξιωματικούς έτσι και τώρα θα κτυπήσουμε τους προδότες Πέιο, Κορεβέση, Σίσκο. Κάνουμε έκκληση , ανοίγουμε την καρδιά μας και σας ΚΑΛΟΥΜΕ να τους αποκηρύξετε να τους φτύσετε και να μας βοηθήσετε.

    Ενωμένοι όλοι οι τίμιοι ΕΛΛΗΝΕΣ και ΣΛΑΥΟΜΑΚΕΔΟΝΕΣ θα βαδίσουμε Λαός και Στρατός αποφασιστικοί για το κτύπημα των κατακτητών των κάθε λογής προδοτών για την ΤΕΛΙΚΗ ΛΕΥΤΕΡΙΑ για τη ΛΑΟΚΡΑΤΙΑ στον τόπο μας.

    ΘΑΝΑΤΟΣ ΣΤΟΥΣ ΠΡΟΔΟΤΕΣ ΠΕΙΟ, ΚΟΡΕΒΕΣΗ ΣΙΣΚΟ ΚΑΙ ΑΛΛΟΥ.
    ΘΑΝΑΤΟΣ ΤΟΥ ΚΑΘΕ ΛΟΓΗΣ ΠΡΟΔΟΤΗ
    ΘΑΝΑΤΟΣ ΣΤΟΝ ΚΑΤΑΚΤΗΤΗ»

    Απόσπασμα Προκήρυξης «προς το Λαό των Κορεστίων» του 28ου Συντάγματος Πεζικού του ΕΛΑΣ στις 16 Μαΐου 1944


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: