ΛΑΟΣ (νεοφασίστες) εναντίον ΚΚΕ: ακροδεξιός-μετεμφυλιακός αντικομμουνισμός σε νέα κρεσέντα

ΛΑ.Ο.Σ.
Ανασύρει τη βρώμικη μετεμφυλιακή προπαγάνδα

Επικίνδυνος για το λαό και τα πραγματικά του συμφέροντα ο αντιΚΚΕ παροξυσμός ενός κόμματος που υπηρετεί από την πρώτη γραμμή τα συμφέροντα της πλουτοκρατίας

Εφιάλτης για τον ΛΑ.Ο.Σ. και τα άλλα κόμματα του κεφαλαίου είναι η πρωτοπόρα δράση του ΚΚΕ στο λαϊκό κίνημα και η απήχηση της πολιτικής του

Σε ρόλο σύγχρονου ταγματασφαλίτη και πιστοί στον εντεταλμένο ρόλο τους να συκοφαντούν το ΚΚΕ και το εργατικό λαϊκό κίνημα, βουλευτές του ΛΑ.Ο.Σ., με πρωταγωνιστή τον Α. Γεωργιάδη, επιδόθηκαν χτες στη Βουλή σε ένα ακατάσχετο υβρεολόγιο κατά του ΚΚΕ.Στόχος δικός τους και της τάξης που υπηρετούν, μαζί με το ΠΑΣΟΚ και τη ΝΔ, είναι να νομιμοποιήσουν την καταστολή της εργατικής πάλης, για να περάσει στο σύνολό της η αντιλαϊκή στρατηγική, όπως αυτή εκφράζεται και με το μνημόνιο της τρόικας, το οποίο από κοινού στηρίζουν.

Τα προβοκατόρικα «επιχειρήματα» και οι εκφράσεις που χρησιμοποίησαν οι βουλευτές του κόμματος Καρατζαφέρη προσομοιάζουν με αυτές των χουντικών ή των στρατοδικών που σε μέρες μαύρες για τον ελληνικό λαό καταδίκαζαν τους κομμουνιστές ακόμα και σε θάνατο.

Το γεγονός εξάλλου ότι ο αντιΚΚΕ παροξυσμός του ΛΑ.Ο.Σ. αντιμετωπίστηκε τουλάχιστον με ανοχή από τον παριστάμενο υφυπουργό Προστασίας του Πολίτη δείχνει πως η κυβέρνηση είναι αυτή που ενθαρρύνει, αν δε σχεδιάζει από κοινού με το ΛΑ.Ο.Σ., τη βρώμικη επίθεση σε βάρος των εργατικών λαϊκών αγώνων και της πολιτικής πρωτοπορίας τους.

Προμελετημένη αφορμή στάθηκε η συζήτηση Επίκαιρης Ερώτησης του Α. Γεωργιάδη, με την οποία ζητούσε τη λήψη μέτρων κατά των «παράνομων πράξεων του ΠΑΜΕ» στις απεργιακές κινητοποιήσεις στο λιμάνι του Πειραιά, επιβεβαιώνοντας για μια ακόμα αφορά το ρόλο αυτού του κόμματος ως πρωτοπορίας στο χτύπημα κάθε αγωνιστικής κινητοποίησης.

Ο βουλευτής του ΛΑ.Ο.Σ., αφού έδωσε συγχαρητήρια στον πρωθυπουργό Γ. Παπανδρέου για την επίθεση που έκανε στο ΚΚΕ την περασμένη Παρασκευή – «είπε επιτέλους ορισμένα πράγματα που πρωθυπουργοί εδώ και τέσσερις δεκαετίες αρνούνται να πουν προς το ΚΚΕ», ισχυρίστηκε προκλητικά – προχώρησε στο «ψητό» αναφέροντας: «Εχουμε παραχαϊδέψει αυτό το κόμμα εδώ και τέσσερις δεκαετίες και του έχουμε παραχωρήσει μια πολιτική ασυλία άνευ προηγουμένου για να κάνει πράγματα τα οποία κάνουν εγκληματίες».

Κρύβοντας συνειδητά ότι η αστική τάξη ποτέ δε χάιδεψε, ούτε ανέχτηκε το ΚΚΕ, αλλά το Κόμμα επέβαλε την πρωτοπόρα παρουσία του σε κάθε στιγμή της σύγχρονης ιστορίας με το σπαθί του και τη δύναμη του λαού, ο βουλευτής του ΛΑ.Ο.Σ. ζήτησε από το κράτος να επιβάλει το νόμο «εάν το ΠΑΜΕ συνεχίσει να κάνει αυτές τις εγκληματικές δραστηριότητες», λέγοντας ότι «η δημοκρατία είναι κατά νόμο συντεταγμένη πολιτεία και δεν είναι ότι γουστάρει το ΚΚΕ να κλείνει τους δρόμους». Στο ίδιο πνεύμα, χαρακτήρισε «κακοποιούς» όσους πηγαίνουν στο λιμάνι και «κλείνουν τα πλοία».

Κρεσέντο αντικομμουνισμού

Μέσα σ’ ένα κρεσέντο αντικομμουνισμού, στο οποίο συμμετείχαν, φωνάζοντας σαν αγέλη, και άλλοι βουλευτές του ΛΑ.Ο.Σ., επικαλέστηκε ντοκιμαντέρ το οποίο έπαιξε και στο κανάλι της Βουλής (άλλη πηγή αντικομμουνισμού αυτή), σύμφωνα με το οποίο στη Σοβιετική Ενωση όταν έγινε η μία και μοναδική απεργία τα στρατεύματα του «Ερυθρού Στρατού» εκτέλεσαν τους εργαζόμενους!

Απευθυνόμενος μάλιστα στην παριστάμενη βουλευτή του ΚΚΕ Σ. Καλαντίδου, είπε το αμίμητο: «Να δείτε στο ντοκιμαντέρ, κυρία μου, πώς τα στρατεύματα τα δικά σας εκτέλεσαν τους εργάτες της Σοβιετικής Ενωσης που έκαναν απεργία»!

Στο παραλήρημά του και φανερώνοντας τα συγκοινωνούντα δοχεία της αντιΚΚΕ προπαγάνδας, δεν παρέλειψε να μνημονεύσει και τους έμμισθους του εφοπλιστή Αλαφούζου στην εφημερίδα «Καθημερινή», για να ισχυριστεί ότι το ΚΚΕ προχώρησε σε περιστολή μισθών και εργασιακών δικαιωμάτων στον «902» και τον «Ριζοσπάστη», περιστολή «μεγαλύτερη και από αυτή που κάνει η κυβέρνηση στους υπόλοιπους Ελληνες»!

Διαστρεβλώνοντας ακόμα και την τοποθέτηση της Α. Παπαρήγα στην προχτεσινή συνέντευξη Τύπου στη Θεσσαλονίκη, ανέφερε: «Ακούστε ποια ήταν η απάντηση της Α. Παπαρήγα. Είναι διθυραμβική. Την προτείνω δε σε όλους τους Ελληνες επιχειρηματίες. Λέει λοιπόν: «Εμείς δικαιούμαστε να κατεβάσουμε το μισθό και δικαιούμαστε και να περιστείλουμε τα εργασιακά δικαιώματα, διότι αυτά δεν είναι επιχειρήσεις, είναι μέσα προπαγάνδας του ΚΚΕ και αυτοί είναι μέλη του κόμματος»».

Εκείνο που τους πονάει είναι πραγματικότητα που μετέφερε η Αλ. Παπαρήγα στη συγκεκριμένη συνέντευξη και την οποία προσπαθούν να διαστρεβλώσουν. Αυτό που είπε η ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ είναι ότι ο «Ριζοσπάστης» και ο «902» δεν είναι επιχειρήσεις και πως το Κόμμα δεν έχει σχέση εργοδότη – εργαζόμενου με τα μέλη του. Αρα, κανείς δεν μπορεί να επιβάλει τους όρους που διαμορφώνουν τη σχέση του Κόμματος με τα μέλη του, ανεξάρτητα από ποια χρέωση υπηρετεί ο καθένας τη στρατηγική του ΚΚΕ.

Διαστρεβλώνοντας συνειδητά αυτή την πραγματικότητα, ο Α. Γεωργιάδης έκανε προβοκατόρικα λόγο «για σκληρούς και αδίστακτους εργοδότες που μειώνουν το μισθό στους δικούς τους εργαζόμενους, τους απαγορεύουν το δικαίωμα στην απεργία στην «Τυποεκδοτική» και καλούν όλους τους άλλους εργαζόμενους να απεργήσουν για να καταστραφούν όλες οι άλλες ελληνικές επιχειρήσεις και να μείνουν κερδοφόρες μόνο οι επιχειρήσεις του ΚΚΕ».

Αναμασώντας την πιο άθλια προπαγάνδα των μετεμφυλιακών χρόνων, όπου το ΚΚΕ χαρακτηριζόταν από το αστικό κράτος «ξενοκίνητο» και οι κομμουνιστές δικάζονταν κατά εκατοντάδες σαν «πράκτορες της ΕΣΣΔ», είπε ότι «το ΚΚΕ είναι παράρτημα της Σοβιετικής Ενωσης» για να πάρει την απάντηση από την Σ. Καλαντίδου ότι το κόμμα του είναι «παράρτημα των εφοπλιστών και του Αλαφούζου».

«Να απολογηθείτε για τα εγκλήματα που έχετε κάνει στην ιστορία και στην Ελλάδα» συνέχισε στο ίδιο βρώμικο πνεύμα και ανέσυρε ξανά την ξοφλημένη προβοκάτσια με το «Γερμανό», λέγοντας ότι «εγώ θα πάω στο «Γερμανό» με τις μετοχές σας και δώστε και σε μας μερικές μετοχές από τις πολλές που έχετε στις επιχειρήσεις σας». Το αντιΚΚΕ κρεσέντο του Γεωργιάδη επιχείρησε να σιγοντάρει και ο πρώην αρχιπράκτορας, επικεφαλής της ΕΥΠ, Γ. Κοραντής, λέγοντας: «Α, ρε, κόμμα προδοσίας».

Πήρε την «πάσα» η κυβέρνηση

Στην απάντησή του, ο υφυπουργός Προστασίας του Πολίτη Σ. Βούγιας δεν απέκλεισε τη λήψη μέτρων στο μέλλον κατά των εργατικών κινητοποιήσεων, λέγοντας ότι «θέλουμε πολιτικές τοποθετήσεις στις οποίες βέβαια δεν αποκλείονται ενέργειες πρόληψης, αποτροπής ή και καταστολής στην έσχατη περίπτωση».

Για να χαϊδέψει μάλιστα τα αυτιά του ΛΑ.Ο.Σ. και να δικαιολογήσει το στρατοκρατικό καθεστώς που επιβλήθηκε την Τρίτη στο λιμάνι, προσπάθησε να διαστρεβλώσει κι αυτός την πραγματικότητα, λέγοντας πως οι κινητοποιήσεις των ταξικών δυνάμεων δέχονται «την αποδοκιμασία του ελληνικού λαού, που έγινε κατανοητή στη γενική απεργία, η οποία θα μπορούσε να προϋποθέτει πολύ μεγαλύτερες κινητοποιήσεις στο λιμάνι. Από τα 22 δρομολόγια για τις Κυκλάδες, τη Μυτιλήνη, τη Χίο, την Ικαρία και τα μεγάλα νησιά, δεν έγιναν μόνο 6, πράγμα που σημαίνει πως αυτή η πολιτική αντιπαράθεση είχε τα θετικά της αποτελέσματα ενώπιον του ελληνικού λαού».

Αυτό που φυσικά δεν είπε ο Σ. Βούγιας είναι ότι οι ναυτεργάτες επέβαλαν με αποφασιστικότητα και με την αλληλεγγύη χιλιάδων συναδέλφων τους το δικαίωμα στην απεργία, κερδίζοντας τη συμπαράσταση και εκατοντάδων ταξιδιωτών που οι εταιρείες κατέβασαν στο λιμάνι παρά την απεργία. Οσο για τα πλοία που λέει ότι έφυγαν, κρύβει ότι απέπλευσαν άδεια από επιβάτες (!) και με τις δυνάμεις καταστολής να λύνουν άρον άρον τους κάβους, ενώ κανένα άλλο δρομολόγιο δεν έγινε μέχρι τη λήξη της απεργίας.

ΣΟΦΙΑ ΚΑΛΑΝΤΙΔΟΥ
Φοβέρες στο ΚΚΕ δεν πιάνουν

Στο παραλήρημα του ΛΑ.Ο.Σ. απάντησε η βουλευτής του Κόμματος

Στο παραλήρημα των βουλευτών του ΛΑ.Ο.Σ. έδωσε απάντηση η Σ. Καλαντίδου, στην τοποθέτησή της κατά τη συζήτηση Επερώτησης για την υπογεννητικότητα που ακολούθησε. Ο ΛΑ.Ο.Σ., είπε, χρησιμοποιείται από εφοπλιστές και βιομήχανους για το χτύπημα των εργαζομένων. Στηρίζει και ψηφίζει αντιλαϊκά μέτρα για το χτύπημα των δικαιωμάτων. Η επίθεσή του προς το ΚΚΕ, τόνισε, γίνεται επειδή αυτό πρωτοστατεί στην ανάπτυξη του λαϊκού κινήματος. Πρόσθεσε ότι «ξέρετε πολύ καλά πώς πληρώνονται τα στελέχη μας» και ανέφερε ότι εκείνο που δεν μπορείτε να κατανοήσετε είναι πως γίνεται με τόση ανιδιοτέλεια, πόνο και θυσία μετά τη δουλειά στη σκαλωσιά ο οικοδόμος να προσφέρει στο Κόμμα ή να κάνει πολιτική δουλειά στο λιμάνι ή να δίνει συνδρομή στο ΚΚΕ η καθαρίστρια. Εμείς, κατέληξε, δε θα απολογηθούμε στους εφοπλιστές και το μεγάλο κεφάλαιο. Αυτοί που πρέπει να απολογηθούν είναι αυτοί που στηρίζονται πλουσιοπάροχα από αυτό. «Φοβέρες δεν πιάνουν στο ΚΚΕ. Σε τούτα εδώ τα μάρμαρα κακιά σκουριά δεν πιάνει», είπε χαρακτηριστικά.

(αναδημοσίευση από τον Ριζοσπάστη, 3/8/2010)

Ιστορία του ΔΣΕ, μέρος 47: Η Μάχη του «Κλέφτη» και ο ελιγμός στο Βίτσι

Η μάχη του «Κλέφτη»

Meros54_Photo1_small.jpg

Το ύψωμα του «Κλέφτη», είναι η ψηλότερη κορυφή του όρους Σμόλικα. Εχει στρατηγική σημασία, καθώς στέκει πάνω από τη Σαμαρίνα και δεσπόζει σε μια ευρύτερη περιοχή της βόρειας οροσειράς της Πίνδου. Τόσο στη βουνοκορφή αυτή, όσο και σε μια σειρά άλλες (Πολιάνα, Γύφτισσα, Κάμενικ, Γκόλιο, Σκούζα, Κίρκορι, Προφήτης Ηλίας κλπ) διεξήχθηκαν σκληρότατες μάχες ανάμεσα στους μαχητές και τις μαχήτριες του ΔΣΕ και των κατά πολύ υπέρτερων δυνάμεων του κυβερνητικού στρατού.

Στο σημερινό «Ρ» φιλοξενούμε τις μνήμες από τις μάχες αυτές, της Ελένης Κατσή (Παχή), μιας μαχήτριας τότε του ΔΣΕ. Μιας μαχήτριας, που υπεράσπισε και κράτησε, μαζί με τους υπολοίπους συναγωνιστές της, το ύψωμα του Κλέφτη. «Η μάχη του Κλέφτη κατέχει μια ξεχωριστή θέση στην εποποιία του Γράμμου, για την ηρωική αντίσταση και τις θυσίες των υπερασπιστών του, για την άφθαστη παλικαριά και την απεριόριστη αφοσίωση των μαχητών και διοικητών, στο καθήκον που τους είχε ανατεθεί.

Οσα και να έχουν γραφτεί είναι αδύνατον να συλλάβει ο νους την αυταπάρνηση και τον ηρωισμό, κάθε λεπτό, κάθε ώρα και κάθε μέρα, σε κάθε μαχητή και μαχήτρια του ΔΣΕ. Εγώ, θα προσπαθήσω να αναφερθώ σε μια μέρα, από τις πολλές, που υπεράσπιζα, μαζί με άλλους συντρόφους, τον Κλέφτη. Την ημέρα, που είναι σημαντική, γιατί για πρώτη φορά τραυματίστηκα (διαμπερές στο πόδι). Γράφω το πρώτο τραύμα, γιατί στη διάρκεια του εμφύλιου τραυματίστηκα άλλες πέντε φορές.

Ηταν 3 Ιούλη 1948. Μέρα καυτή, όχι μονάχα απ’ τη ζέστη του καλοκαιριού, αλλά κυρίως από την πολεμική ατμόσφαιρα, που επικρατούσε στον Κλέφτη. Ο κυβερνητικός στρατός, αυτή την ημέρα έβαλε στόχο, να καταλάβει τον Κλέφτη. Και τούτο, γιατί είχε έρθει στο μέτωπο το τότε βασιλικό ζεύγος, προκειμένου να ενθαρρύνει τον κυβερνητικό στρατό. Από τις πρώτες πρωινές ώρες είδαμε τον «Γαλατά» (σ.σ. αναγνωριστικό αεροπλάνο των κυβερνητικών δυνάμεων) να ανιχνεύει τη διάταξή μας και σε λίγο καταφθάνουν κατά σμήνη τα αεροπλάνα. Κι όπως ήμασταν τελείως ανυπεράσπιστοι από κάποια αντιαεροπορική άμυνα, κατέβαιναν όσο ήθελαν χαμηλά, μυδραλιοβολούσαν τις θέσεις μας και βομβάρδιζαν, ρίχνοντας ρουκέτες, βαρέλια με βενζίνη, τα οποία μόλις έπεφταν στη γη έσκαζαν και αναφλέγονταν. Τα δέντρα έπαιρναν φωτιά, όπως και τα χόρτα, δημιουργώντας πολλές εστίες πυρκαγιών. Τόσο η αεροπορική επιδρομή, όσο και η προπαρασκευή του πυροβολικού που ακολούθησε, απέβλεπαν να εξοντώσουν κάθε ζωντανή ύπαρξη πάνω στο ανασκαμμένο και καψαλισμένο ύψωμα. Τα πολυβολεία μας, τα αμπριά μας, αν και έπαθαν σημαντικές ζημιές, μας προστάτευαν, μας πρόσφεραν ανεκτίμητες υπηρεσίες σ’ αυτές τις τρομερές δοκιμασίες.

Oι Αμερικανοί έκαναν και δοκιμές νέων όπλων στη διάρκεια του εμφυλίου πολέμου στην Ελλάδα. Στις μάχες για την κατάληψη του «Κλέφτη», πρωτοχρησιμοποιήθηκαν οι βόμβες Ναπάλμ, που βρήκαν αργότερα ευρεία χρήση στο Βιετνάμ. Στις φωτογραφίες, απολιθωμένα δέντρα, στο ύψωμα του «Κλέφτη», χτυπημένα από βόμβες Ναπάλμ, όπως έχουν μείνει μέχρι σήμερα

Meros54_Photo2_small.jpg

Κατόπιν, περνάει στην επίθεση το πολυάριθμο πεζικό του αντίπαλου. Καθώς κάνουν έφοδο, τους συναντάμε με πείσμα έξω από τα χαρακώματα, τους ανατρέπουμε, τους εξαναγκάζουμε σε υποχώρηση, στη βάση της εξόρμησής του. Τις απογευματινές ώρες αρχίζει καινούρια επίθεση. Πριν απ’ αυτή, είχε προηγηθεί νέο ισχυρό σφυροκόπημα των θέσεών μας από την αεροπορία και το πυροβολικό. Το άφθονο και καυτό σίδερο, που αυτή τη φορά ρίχτηκε, έχει σκοπό να μην αφήσει τίποτε όρθιο και ζωντανό στις θέσεις μας. Δεν άκουγες τίποτε, μόνο ένα συνεχές μπουμπουνητό. Η επιφάνεια του εδάφους οργώνεται από τις οβίδες. Ξεφλουδίζονται, κόβονται, ξεριζώνονται τα δέντρα. Ενα σύννεφο σκόνης και καπνού σκεπάζει τη διάταξή μας. Τα πολυβολεία, τα αμπριά μας παθαίνουν καινούριες σημαντικές ζημιές. Τα σκέπαστρα, οι περισσότεροι είσοδοι και έξοδοι σκεπάζονται με χώμα. Υπάρχουν απώλειες, νεκροί και τραυματίες. Αρχίζει καινούρια επίθεση. Χαρακώματα και θέσεις τώρα δεν υπάρχουν πια. Ισοπεδώθηκαν από τους βομβαρδισμούς. Η μάχη τώρα γίνεται από λακκούβα σε λακκούβα, από δέντρο σε δέντρο, από πέτρα σε πέτρα. Ο αντίπαλος φτάνει κοντά στις θέσεις μας, άλλοι έρχονται στα χέρια με τους μαχητές του ΔΣΕ. Στο πεδίο της μάχης χύνεται ελληνικό αίμα. Υπάρχουν τραυματίες, πέφτουν κορμιά. Πάνω σ’ αυτή την επίθεση τραυματίστηκα κι εγώ, όμως δεν είχαμε ώρα να σκεφτούμε, ούτε για το δέσιμο του τραύματος. Ολη μας η σκέψη ήταν να κρατήσουμε τον Κλέφτη, με κάθε θυσία. Κανένας τραυματίας δε φεύγει από τη θέση του. Αυτοί, που δεν μπορούσαν να πιάσουν όπλο, όταν εμείς κάναμε αντεπίθεση, φωνάζανε «αέρα! αέρα! επάνω τους και τους φάγαμε!».

Παρ’ όλες τις απώλειες που είχαμε και τις μεγάλες δυνάμεις του εχθρού, που έκαναν την επίθεση (δύο επίλεκτες ταξιαρχίες κι εμείς ένα τάγμα, με ταγματάρχη τον Αλευρά Ηλία), κάναμε την αντεπίθεση με χειροβομβίδες και ανατρέψαμε και πάλι τον εχθρό. Εγώ, παρά το διαμπερές τραύμα στο πόδι, δεν καταλάβαινα πόνο, ενώ το άρβυλο είχε γεμίσει αίμα. Οταν πήρα εντολή, να πάω στο σταθμό επίδεσης, έφυγα με μια μεγάλη ικανοποίηση, ότι τον Κλέφτη δεν μπόρεσαν να τον πάρουν.

Ο Κλέφτης κράτησε, γιατί τον υπεράσπισαν αγωνιστές, με υπέροχα ιδανικά: Εθνική ανεξαρτησία, ελευθερία, δημοκρατία, σοσιαλισμό.

Ελένη ΚΑΤΣΗ (ΠΑΧΗ)»

Ο ελιγμός στο Βίτσι

Υστερα από 70, σχεδόν μέρες, συνεχών και αδιάκοπων μαχών στη Βόρεια Πίνδο και κάτω από τον αρνητικό συσχετισμό δυνάμεων, ο ΔΣΕ υποχρεώθηκε σε υποχώρηση η οποία και έγινε συντεταγμένα με τον περίφημο ελιγμό των δυνάμεών του στο χώρο του Βίτσι, τη νύχτα 20 προς 21 Αυγούστου του 1948. Ο ελιγμός πραγματοποιήθηκε με τη δημιουργία ρήγματος στο μέτωπο του αντιπάλου στην Αλεβίτσα. Η ενέργεια του ρήγματος στέφθηκε με επιτυχία και ο ελιγμός ολοκληρώθηκε πλήρως το βράδυ της 21ης Αυγούστου με το πέρασμα στην περιοχή του Βίτσι και των τελευταίων δυνάμεων του ΔΣΕ που είχαν μείνει στα μετόπισθεν για να καλύψουν την υποχώρηση.

Ο ελιγμός στο Βίτσι έφερε παραζάλη στους αντιπάλους του ΔΣΕ και γράφτηκαν γι’ αυτόν διάφορα παραμύθια στη μετεμφυλιακή περίοδο. Ο στρατηγός Δ. Ζαφειρόπουλος λέει συγκεκριμένα στο βιβλίο του «Αντισυμμοριακός Αγών» (σελ. 413): «Η άτακτος φυγή των (σημ. «Ρ»: εννοεί του ΔΣΕ) διενεργήθη διά των διαβάσεων των χωρίων Γράμμος – Φούσα – Σλήμνιτσα – Μονόπυλον κυρίως κατά τη νύχτα της 20-21 Αυγούστου, καθ’ ην πανικόβλητοι και διαλελυμένοι, εγκαταλείψαντες τον βαρύ οπλισμό των, διέφυγον διά του κυρίως όγκου των προς Αλβανίαν και διά μέρους των εσκηνοθέτησαν τον διαφημιζόμενον ελιγμόν της Αλεβίτσης προς απόκρυψιν της φυγής των εις Αλβανίαν. Οι εις την Αλβανίαν καταφυγόντες συμμορίται συνεκεντρώθησαν και εξοπλίστηκαν, πλαισιωθέντες υπό νέων κατωτέρων στελεχών, άρτι αποφοιτησάντων εκ των Σχολών του Μπούλκες».

Τις φαντασιοπληξίες αυτές του στρατηγού Ζαφειρόπουλου αποκαλύπτει – και φυσικά διαψεύδει – ο στρατηγός Θρ. Τσακαλώτος ο οποίος γράφει σχετικά: «Ως απεδείχθη εκ των υστέρων, το Β` σώμα Στρατού δεν εξεμεταλλεύθη εγκαίρως την εξαιρετικήν ταύτην ευκαιρίαν και ούτως οι συμμορίται, καίτοι συντετριμμένοι εκ της κεραυνοβόλου ενεργείας του Α` Σώματος Στρατού εις ΓΡΑΜΜΟΝ, κατόρθωσαν εν ανέσει να συμπτυχθούν μέσω της διατάξεως του Β` Σώματος Στρατού προς ΒΙΤΣΙ, όπου ανασυγκροτηθέντες και αναδιοργανωθέντες, εδημιούργησαν τη γνωστήν κατάστασιν Σεπτέμβριος – Οκτώβριος 1948, ήτις ου μόνον εξουδετέρωσε πλήρως τη νίκην του ΓΡΑΜΜΟΥ, αλλά και παρ’ ολίγον ν’ αποτελέση τον τάφον του Εθνικού Στρατού…» (Θρ. Τσακαλώτος: «40 Χρόνια Στρατιώτης της Ελλάδος», τόμος Β`, σελ. 154).

Τα περί διάλυσης και συντριβής του Δημοκρατικού Στρατού στο Γράμμο για τα οποία κάνουν λόγο και ο Ζαφειρόπουλος και ο Τσακαλώτος αναμφισβήτητα δεν έχουν καμιά σχέση με την πραγματικότητα κι αυτό φαίνεται από τη συνέχεια των πολεμικών επιχειρήσεων στο Βίτσι. Ο Ζαφειρόπουλος εξηγεί το γεγονός ότι ο ΔΣΕ ανασυγκροτήθηκε και συνέχισε τις επιχειρήσεις με το παραμύθι της ανασύνταξης των δυνάμεών του στην Αλβανία. Αλλά αν είχε συμβεί η συντριβή των ανταρτών στο Γράμμο και η σύμπτυξη των υπολειμμάτων τους στο Αλβανικό έδαφος – κάτι που διαψεύδει κατηγορηματικά ο Τσακαλώτος – τότε θα είχε στεφθεί με πλήρη επιτυχία το Σχέδιο «Κορωνίς» και θα ήταν αδύνατη η συνέχιση του πολέμου από μέρους του ΔΣΕ. Από την άλλη μεριά ο Τσακαλώτος κάνει λόγο για συντριβή του ΔΣΕ στον Γράμμο, αποδίδει σε μη εκμετάλλευση της δημιουργηθήσας κατάστασης, από το Β` σώμα Στρατού, τον ελιγμό στο Βίτσι και δε δίνει καμιά δικαιολογία που να εξηγεί πως αυτές οι συντριμμένες δυνάμεις ανταρτών μπόρεσαν και πολέμησαν στη συνέχεια με τόση επιτυχία ούτως ώστε – με τα δικά του λεγόμενα – όχι μόνο να εξουδετερώσουν τη νίκη του κυβερνητικού στρατού στο Γράμμο αλλά, παρολίγο να του φτιάσουν και τον τάφο. Τέτοια πράγματα δε γίνονται από συντριμμένους και διαλυμένους στρατούς. Κι ο ΔΣΕ δεν ήταν καθόλου διαλυμένος, αν αναλογιστεί κανείς ότι η μάχη στο Βίτσι – που ουσιαστικά ήταν η τελευταία φάση της μάχης του Γράμμου – άρχισε στις 26-8-1948 και τελείωσε στις 17 Οκτώβρη του ιδίου έτους.

Οι φωτογραφίες είναι του Βαγγέλη ΤΟΚΑ

Περιεχόμενα

https://erodotos.wordpress.com/istoria-dse/