Η απεργία στις 29 Ιούνη στο Λιμάνι του Πειραιά και το ΠΑΜΕ: Σημαντική παρακαταθήκη για τους αγώνες της εργατικής τάξης

Στην απεργία της 29 Ιούνη στο λιμάνι κρίθηκαν πολλα…

Η απόπειρα ποινικοποίησης των αγώνων δεν πέρασε για ακόμη μια φορά. Η απόφαση του πρωτοδικείου Πειραιά, που έβγαζε την απεργία παράνομη, καταργήθηκε στην πράξη. Νόμος είναι το δίκιο του εργάτη. Κάποιοι μιλούν για την αναγκαιότητα της υπακοής στους νόμους και τον «σεβασμό» του Συντάγματος. Αυτό που δεν καταννοούν ή δεν θέλουν να καταννοήσουν είναι ότι ζούμε σε μια κοινωνία όπου οι νόμοι είναι κομμένοι και ραμμένοι ώστε να υπηρετούν το δίκιο του ισχυρού. Ο οποίος, σε τελευταία ανάλυση, όταν οι ίδιοι εκείνοι οι νόμοι δεν τον εξυπηρετούν πλέον, δεν έχει κανέναν δισταγμό να τους κάνει κουρελόχαρτο. Τότε όμως κανείς από δαύτους, τους λαλίστατους -κατά τα άλλα- δημοσιογράφους και λοιπούς δεν αρθρώνει κουβέντα. Ίσως γιατί τυγχάνει να είναι εργοδότες τους και η τιμή της εξαγοράς τους όχι αμελητέα.

Ούτε η παρουσία των ισχυρότατων δυνάμεων καταστολής και το ταμπούρομά τους πίσω από από τις κλειστές πύλες και τα κάγκελα του λιμανιού στάθηκαν αρκετά ώστε να καμφθεί η αποφασιστικότητα των απεργών. Η τρομοκρατία-αστυνομοκρατία δεν πέρασε.

Δεν ήταν 10-20 άτομα που «κατέλαβαν» τους καταπέλτες και δεν άφησαν τους χιλιάδες τουρίστες να ταξιδέψουν. Η συμμετοχή των εργαζομένων, ναυτεργατών, εργατών απεργών από άλλους κλάδους, φοιτητών, συνταξιούχων, κ.α. ήταν ΜΑΖΙΚΟΤΑΤΗ. Η επιτυχία της απεργίας στο λιμάνι ΔΕΝ θα μπορούσε να πραγματοποιηθεί, ιδιαίτερα χτες, χωρίς τη μαζική και αποφασιστική παρέμβαση-συμμετοχή του λαϊκού παράγοντα. Αυτοί που ήταν χτες στη περιφρούρηση δεν ήταν «επαναστάτες-τουρίστες». Ήταν εργάτες που κάθε φορά που απεργούν ρισκάρουν τη δουλειά τους, για το δίκιο, τα δικαιώματα και τις ελευθερίες ΟΛΩΝ των εργαζομένων. Ακόμα και εκείνων που δεν απεργούν. Ακόμα και εκείνων, που μέσα στην βλακεία και τη δειλία τους, αντί να τους συμπαραστέκονται και να προβληματίζονται που δεν απεργούν, κάθονται από πάνω και τους βρίζουν. Και γίνονται συνένοχοι στο έγκλημα ΚΑΙ ζητάνε και τα ρέστα!

Ας το καταλάβουμε όλοι -και πρώτα από όλα οι εργαζόμενοι. Το λιμάνι για τους εφοπλιστές, τους εργοδότες γενικά, τα ΜΜΕ, τα αστικά κόμματα είναι ΣΥΜΒΟΛΟ του αγώνα, του επιπέδου της μαχητικότητας, της αποφασιστικότητας, της μαζικότητας του εργατικού κινήματος. Στο λιμάνι δεν κρίνεται μόνο ο αγώνας των ναυτεργατών, αλλά ο αγώνας ολόκληρης της εργατικής τάξης. Γι’ αυτό έχουν λυσσάξει. Σκληρά τα μέτρα μεν σου λέει, αλλά μην  αντιδράς. Και αν αντιδράς, να αντιδράς σε «λογικά» πλαίσια. ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΗ ΛΟΓΙΚΗ ΠΟΙΟΥ; Αυτού που σου λέει ότι μπορείς να ζήσεις και με 550 ευρώ μεροκάματο και 350 ευρώ σύνταξη; Να αντιδράς λέει, αλλά στα όρια της «νομιμότητας». ΠΟΙΑΣ ΝΟΜΙΜΟΤΗΤΑΣ; Εκείνης που σου καταργεί δικαιώματα και ελευθερίες κατακτημένες με ιδρώτα και αίμα εδώ και δεκαετίες;

ΌΧΙ λοιπόν. ΝΟΜΟΣ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΔΙΚΙΟ ΤΟΥ ΕΡΓΑΤΗ.

Οι τουρίστες λέει δεν πάνε διακοπές. Δυσφημείται ο τουρισμός. Δεν θα ασχοληθώ καν με τη λογική της Μπανανίας που καλλιεργούνε. Τι είναι όμως πιο σημαντικό, η ισοπέδωση των ασφαλιστικών, εργασιακών, κλπ δικαιωμάτων, οι απολύσεις, η αβεβαιότητα για το μέλλον, τα δάνεια, το ότι το βιοτικό μας επίπεδο πέφτει πλέον σε πρωτόγνωρα επίπεδα ή το ότι κάποιοι θα χάσουν μισή ή μία μέρα από τις διακοπές τους; (αλήθεια πόσοι εργαζόμενοι δεν θα πάνε φέτος διακοπές εξαιτίας των μέτρων;) τι κοντόφθαλμη «λογική» είναι αυτή; Η εικόνα μας στο εξωτερικό μας μάρανε. Ε να γίνουμε σαν τις τριτοκοσμικές χώρες τότε που φαντάζουν μια χαρά στο προσπέκτους των τουριστικών γραφείων και οι κάτοικοί τους ψωφάνε στον δρόμο.

Δύο ανταποκρίσεις από τη χθεσινή απεργία που βρήκα άκρως ενδιαφέρουσες (από το διαδίκτιο):

1.

Μία γρήγορη μεν, κατατοπιστική δε αναφορά του τι πάθαν τα σκυλιά σήμερα στο λιμάνι. Σημειώσεις στο τέλος.

Πρώτον: Στις 5 το πρωί μαζεύτηκε κόσμος από σωματεία στον ηλεκτρικό στον Πειραιά καθώς και σε άλλα σημεία τα οποία δεν γνωρίζω ακριβώς. Σιγά σιγά ο κόσμος γινόταν περισσότερος με αποτέλεσμα τα ματ να είναι στην τσίτα από τις 5 συνεχώς… Οι καταπέλτες των πλοίων ήταν σηκωμένοι έτσι ώστε να μην πάνε απεργοί και τους καταλάβουν, βέβαια αυτό τους γύρισε εναντίον και θα εξηγήσω γιατί πιο κάτω. Όλο το λιμάνι κλειδωμένο.

Δεύτερον: Γύρω στις 6 (ώρες γεγονότων ακριβώς δεν θυμάμαι) ξεκινάνε οι απεργοί να προσπαθήσουν να μπούν στο λιμάνι. Προχωρόντας με αλυσίδες και βροντερά συνθήματα όπως “Χωρίς εσένα γρανάζι δεν γυρνά, εργάτη μπορείς χωρίς αφεντικά” και άλλα παρόμοια παράλληλα με την περίφραξη του λιμανιού προς την πύλη Ε3 που είναι τα κρητικά πλοία σε κάποιο σημείο νευτεργάτης συνδικαλιστής παραβίασε μία μικρή πορτούλα στα κάγκελα σε σημείο που δεν είχε ΜΑΤ γιατί δεν υπήρχαν πλοία και μπήκαν οι απεργοί μέσα γρήγορα γρήγορα ξανακάνωντας αλυσίδες. Εκεί εμφανίστηκε μια-δυο διμοιρίες χακι, αλλά με το που σκάσαν δεν προλάβαν να βάλουν μάσκες κτλ οι απεργοί κινούνταν ήδη προς τα κυκλαδίτικα πλοία και προσπάθησαν με γκλοπιές και γιούρια να τους σταματήσουν. ΜΕΓΑ και ΤΡΑΝΟ τους λάθος! Οι απεργοί τους πήραν αμπάριζα, μαζέψαν τόσο ξύλο μέσα σε 5 λεπτά που δεν πρέπει να έχουν ξαναφάει. Εκεί κάποιος έριξε τελικά πολλά χημικά με την φυσούνα και σπάσαν κάπως οι απεργοί. Άλλη μία διμοιρία ήρθε τρέχοντας προς βοηθειά τους αλλά δεν κατάφεραν και πολλά γιατί η πρώτοι μπάτσοι οι μισοί είχαν λακίσει και ΔΕΝ ξαναγυρίσαν είτε γιατί φοβήθηκαν είτε γιατί είχα αρπάξει της χρονιάς τους και πηγαίναν για νοσοκομείο, δεν γνωρίζω. Εκεί οι μισοί απεργοί καταλάβαν ένα πλοίο που είχε δέσει και άλλοι μισοί με αλυσίδες κάτσαν μέτωπο με το πλοίο και οι μπάτσοι βρεθήκαν ανάμεσα.
(Σημείωση: Υπήρχε μπάτσος με σημαντική σωματική διάπλαση ο οποίος μυξοέκλαιγε κανονικά και υπήρχαν και 2-3 μπάτσοι οι οποίοι έτρεμαν και είχαν χεστεί πάνω τους και ούτε με προτροπές του επικεφαλή τους δεν έβγαιναν μπροστά). Σε αυτό το σημείο άλλοι απεργοί σηκώσαν μία πύλη από την θέση της και την ακουμπήσαν παραδίπλα έτσι ώστε να μπορούν να μπουν και να βγουν οι απεργοί εύκολα. Άρα το “οχυρό” του λιμανιού είχε πέσει ήδη από μία μεριά. Εκεί οι απεργοί δεν προσπάθησαν να πάνε ποιο μέσα για δύο λόγους: Πρώτον το ρήγμα είχε γίνει ήδη και απασχολούσαν δυνάμεις των ΜΑΤ και δεύτερον από την άλλη μεριά του λιμανιού σε δύο ή τρία σημεία οι απεργοί μπήκαν και φτάσαν μπροστά στα πλοία.
(Σημείωση δύο: Μία κρότου λάμψης που έριξαν το μόνο αποτέλεσμα που είχε είναι να φάνε τρελό βρισίδι από τους λίγους επιβάτες που έβγαιναν από το KORAIS).

Τρίτο: Αφού το λιμάνι ήδη είχε αλωθεί από τρία σημεία τότε εμφανίστηκαν και άλλες δυνάμεις απεργών οι οποίοι αποκλείσαν το λιμάνι από την έξω μεριά σε όλες τις πύλες. Το αποτέλεσμα: Δεν γινόταν τίποτα! Σε αυτό το σημείο άρον άρον τα πλοία που πηγαίναν κυκλάδες έλυσαν και ξεκινήσαν να φευγουν χωρίς επιβάτες (και χωρίς το απαιτούμενο πλήρωμα στις περισσότερες γιατί απεργούσε ή δεν πρόλαβε/ήθελε να μπει). Τα περισσότερα έφυγαν 1 με 2 ώρες πριν το κανονικό απόπλου έτσι ώστε οι απεργοί να μην ανέβουν στους καταπέλτες. Εδώ να σημειώσουμε ότι τα γεγονότα και η δράση των απεργών είχε ήδη ξεπεράσει τα οποιαδήποτε σχέδια των κατασταλτικών μηχανισμών. Επίσης πολύ σημαντικό, οι επιβάτες που ήταν στο λιμάνι για να ταξιδέψουν ήταν ελάχιστοι κυριολεκτικά, έχοντας αποτύχει και σε αυτό το επίπεδο να ξανακατεβάσουν κόσμο οι εφοπλιστικές εταιρίες και τα παπαγαλάκια τους.
Ηττημένοι πλέον σε όλα τα επίπεδα οι δυνάμεις καταστολής σιγά σιγά αποχώρησαν σε άλλα σημεία. Σε όσα πλοία οι απεργοί καταλάβαν τους καταπέλτες δεν φύγαν.

Τέταρτον: Σε πολλά πλοία από εκεί και πέρα άρχισαν να καταλαμβάνουν καταπέλτες ή την είσοδο σε αυτούς γιατί πολλούς δεν τους κατεβάσαν καν. Μερικά από αυτά: Νεφέλη, Απόλων, Νήσος χίος, Blue horizon, super fast αρκετά και όλα τα κρητικά που φέυγουν αργά. Το μεσημέρι, μάλλον μετά τις πορείες σε σύνταγμα κτλ κατέβηκαν και άλλοι απεργοί όπου και ενισχύσαν την απεργιακή φρουρά σε όλο το λιμάνι.

Σημειώσεις:
α) Σημαντική κίνηση ηταν η συνεχής μετακίνηση δυνάμεων των απεργών σε διάφορα σημεία από το πρωί, μέσα και έξω από το λιμάνι, έτσι ώστε τα ματ και οι λιμενικοί τα είχαν χάσει τελείως, χωρίς να μπορούν να καταλάβουν τι σχέδιο υπάρχει ή τι συμβαίνει.
β) Ο κόσμος που πήγε στο λιμάνι για να ταξιδέψει ήταν ελάχιστος, δεν τους βγήκε αυτό το κολπάκι αυτή την φορά. Σε κάποιο σημείο στο blue horizon εμφανίστηκε ένας θίασος 6-7 “αγανακτισμένων” για 5 λεπτά με μία κάμερα, τραβήξαν 1 πλάνο και την κάναν για να μην κάνουν βουτιά στον όμορφο αργοσαρωνικό. Τα πλάνα να τα πέριμένουμε αύριο στην προπαγάνδα των ΜΜΕ…
γ) Τα ΜΑΤ και τα αφεντικά τους είδαν ότι οι απεργοί ήταν αποφασισμένοι και όταν μετά την πρωινή προσπάθεια να τους χτυπήσουν αρπάξαν της χρονιάς τους (βλέπεις εδώ δεν είχαν παιδάκια και κοριτσάκια να πουλήσουν καμποιλίκι και “αντριλίκι”). Τα μαζέψαν άρον άρον.
δ) Το σχέδιο τους “καθαρό λιμάνι” απέτυχε παταγωδώς σε όλα τα επίπεδα, καθάρα και φανερά.
ε) Επειδή έχω συμμετάσχει σε πολλές πορείες και διαδηλώσεις είτε κάνοντας ανταπόκριση είτε σε ακόμα περισσότερες ως διαδηλωτής εδώ και 15 χρόνια το μόνο που έχω να πω είναι το εξής: Εκτίμησα όσο δεν πάει την οργάνωση και το σχέδιο των απεργών, την πειθαρχία που δείξαν στις κινήσεις τους (πραγματικά αρκετές φορές δεν καταλάβαινα τι και πως μέχρι που έβλεπα το αποτέλεσμα) καθώς και το γεγονός του ρόλου που παίζει η οργάνωση! Ειλικρινά πρέπει να γίνει μάθημα σε πολλούς η σωστή οργάνωση και περιφρούρηση διαφόρων δράσεων…

Η συγκεκριμένη ανταπόκριση είναι ελλιπής γιατί είναι φυσικό να μην είμαι σε όλα τα σημεία ταυτόχρονα αν και γύρισα σε πολλά με το μηχανάκι, μίλησα με πολλούς και ειλικρινά το καταχάρηκα!

Νίκη στον αγωνιζόμενο ελληνικό λαό!

Νίκος Ρ.

2.

Ο Μέλιτον Καντάρια είπε

Δεν χρειαζεται να αναφερουμε πολλες λεπτομερειες για το πως λειτουργησε το ολο σκακιστικο “παιχνιδι” στον Πειραια για ευνοητους λογους, ουτε π.χ. να ξεκιναμε να λεμε πια ηταν τα σινιαλα μεταξυ των επικεφαλης και κατι τετοιες λεπτομερειες (που ειναι οντως βεβαια καυλ@# να βλεπεις εκεινοι την ωρα οτι τελικα δεν χρειαζεται ουτε καν κινητα τηλεφωνα για να ντροπιασεις τρομερες και φοβερες δυναμεις καταστολης με τα συγχρονα μεσα τους).

Το μονο σιγουρο ειναι πως οι απο μεσα συντροφοι και ΠΑΜΕιτες που συμμετειχαν σε αυτην την σκακιερα ΠΟΛΕΜΟΥ και φεραν σε περας την αποστολη τους (που ξεκινησε απο το προηγουμενο βραδυ της απεργιας) ηταν με πρησμενες κοιλιες απο τα γελια οταν διαφανηκε πια οτι ολες οι μοναδες καταστολης (εκτος του πυροβολικου και του πεζικου :) ) του αστικου κρατους χασαν το παιχνιδι απο απεργους με αποφασιστικοτητα και με ηρωικη αυτοθυσια.

Θα αναφερω μονο τρια περιστατικα που ηταν ενδεικτκα της καταστασης.

1. Αφου εγινε η επομενη κινηση αντιπερισπασμου πριν την κυρια κινηση της απεργιακης φρουρας παρατηρηθηκε το εξης (συγκινητικο για μερικους) γεγονος. Σε μεγαλη αποσταση απο τους απεργους υπηρξε ενας αριθμος ΜΑΤατζηδων (δε λεω νουμερο επιτηδες) που βαλαν τα γκλοπ στις λαβες των ασπιδων τους και φωναζαν πως καναν επι τοπου σταση εργασιας και δεν θελαν να χτυπηθουν με τους ναυτεργατες με οτι αυτο επεται για τη μη τηρηση εντολης ανωτερου εν ωρα υπηρεσιας και πριν τη συγκρουση σε αυτα τα σωματα….

2. Κνιτισσες (απο αυτες που διαφοροι βριζουν με τον χεοροτερο τροπο ανα καιρους) ντυμενες με μαγιω και κουβαλωντας υποτιθεται βαλιτσες καταφεραν να εισχωρησουν μεσα στο λιμανι σαν επιβατισες με πληρωμενα εισητηρια και αφου καταφεραν να προλαβουν πλοιο με κατεβασμενη μπουκαπορτα κατελαβαν τον καταπελτη και δεν τα αφηναν να φυγει μεχρι που ηρθαν και οι υπολοιποι συντροφοι με τον εξοπλισμο τους για ενισχυση της απεργιακης φρουρας.

3.Κοντα στην πυλη Ε1 κατα το μεσημερακι ενω καποιο Blue star ειχε ανεβασμενους καταπελτες ξεκινησε να τους κατεβαζει. Απευθειας καποιοι επιβατες!! που ηταν στα υποστεγα γυρω στους 10 με βρισιες και απειλες αρχισαν να επιτιθενται στις απεργιακες φρουρες που ηταν διπλα τους και φυσικα ηταν πολλοι περισοτεροι. Ψυχραιμα δεν απαντησαμε αλλα εκεινη την ωρα 4-5 καμερες παρουσιαστηκαν απο το πουθενα και περναν τα πολυποθητα πλανα. Μετα απο 15 λεπτα εντονης λογομαχιας ο καπετανιος βγηκε εξω και ειπε οτι το δρομολογιο αναβαλλεται για την επομενη μερα την ιδια ωρα χρεωνοντας την αναβολη στους απεργους ναυτεργατες και το ΠΑΜΕ, αυτοι λοιπον οι 10 σουργελο-επιβατες αφου πηραν τετοια απαντηση γυρισαν πισω στα υποστεγα και με ακαταπαυστα ειρωνικα γελια μαζι με τους καμεραμαν παιρναν τις καμερες στους ωμους τους και καναν χαβαλε λες και πριν 2 δευτερολεπτα δεν ηταν οι τσαντισμενοι επιβατες που επρεπε παση θυσια να πανε στα νησια για να βρουν τους αρρωστους συγγενεις τους. Κατα ενα παραξενο τροπο ειχαν ολοι τους και απο ενα ηλικιωμενο που τους περιμενε ή καποιο μικρο παιδι που ειχε αναγκη απο την προστασια τους…. Αλλα δεν ηταν πια ουτε τσαντισμενοι ουτε δυσαρεστημενοι.

Από: http://mygranma.wordpress.com/2010/06/29/strike-29-june-2010/

Αντί επιλόγου:

“Οταν η Διοίκησις βιάζη, αθετή, καταφρονή τα δίκαια του λαού και δεν εισακούει τα παράπονά του, το να κάμη τότε ο λαός ή κάθε μέρος του λαού επανάστασιν, να αρπάζη τα άρματα και να τιμωρήση τους τυράννους του, είναι (το) πλέον ιερόν από όλα τα δίκαιά του, και το πλέον απαραίτητο από όλα τα χρέη του (…)”

Ρήγας Φεραίος

The URI to TrackBack this entry is: https://erodotos.wordpress.com/2010/06/30/limani-pame/trackback/

RSS feed for comments on this post.

4 ΣχόλιαΣχολιάστε

  1. Η ανακοίνωση των ταξικών Ναυτεργατικών Σωματείων ΠΕΜΕΝ-ΣΤΕΦΕΝΣΟΝ:

    ΠΕΜΕΝ – ΣΤΕΦΕΝΣΩΝ
    Ηττήθηκαν οι εφοπλιστές και τα στηρίγματά τους

    Ανακοίνωση των σωματείων ΠΕΜΕΝ και ΣΤΕΦΕΝΣΩΝ για την προχτεσινή απεργία

    «Προς όλους τους εργαζόμενους,

    προς όλους τους ναυτεργάτες,

    Οι διοικήσεις των σωματείων ΠΕΜΕΝ -ΣΤΕΦΕΝΣΩΝ στέλνουν θερμό, αγωνιστικό χαιρετισμό στους ναυτεργάτες και στους άλλους εργαζόμενους, στις δυνάμεις του ΠΑΜΕ, που συνέβαλαν στην επιτυχία κι αυτής της απεργιακής κινητοποίησης, που οργανώσαμε την Τρίτη 29 Ιούνη.

    Η πείρα που αποκτήσαμε από αυτή τη σκληρή μάχη είναι πολύτιμη και αποδεικνύει την αποτελεσματικότητα του ταξικού, συντονισμένου αγώνα, τη δύναμη της εργατικής αλληλεγγύης.

    Τα γεγονότα που έγιναν πριν και κατά τη διάρκεια του αγώνα μας είναι σημαντικά.

    Οι τηλεοπτικοί σταθμοί MEGA, ΣKΑΪ, ALTER, η κρατική ΝΕΤ, οι χρυσοπληρωμένοι «δημοσιογράφοι» Πρετεντέρης, Καψής, Τσίμας, Τρέμη, Πορτοσάλτε, Παπαδημητρίου και άλλα τσιράκια του κεφαλαίου, λυσσάξανε για να συκοφαντήσουν τον αγώνα μας, χρησιμοποιώντας τις πιο βρώμικες μεθόδους.

    Το Πρωτοδικείο Πειραιά που εργολαβικά υπηρετεί τα εφοπλιστικά συμφέροντα και βγάζει τις απεργίες των ναυτεργατών παράνομες και καταχρηστικές εξέδωσε ακόμα μια κατάπτυστη απόφαση κατά της απεργίας μας, γνωρίζοντας ότι η απόφαση αυτή είναι στο κενό, αφού η απεργία στα καράβια είχε την επιπρόσθετη κάλυψη του Εργατικού Κέντρου Πειραιά.

    Η Εισαγγελία Πειραιά εξέδωσε ένταλμα σύλληψης κατά των προέδρων και των γραμματέων της ΠΕΜΕΝ και του ΣΤΕΦΕΝΣΩΝ αλλά και κατά του προέδρου του Συνδικάτου Μετάλλου Πειραιά.

    Οι εφοπλιστές και ο μηχανισμός τους χρησιμοποίησαν όλα τα τρομοκρατικά μέσα.

    Δυνάμεις των ΜΑΤ, των βατραχανθρώπων, του Λιμενικού, με εντολή του πρωθυπουργού και της κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ, έζωσαν και έκλεισαν το λιμάνι του Πειραιά, έπιασαν τους καταπέλτες των πλοίων, αναπτύσσοντας ένα πρωτοφανές σχέδιο αστυνομοκρατίας και καταστολής.

    Το δίκιο κρίθηκε στο δρόμο. Οι ναυτεργάτες και οι άλλοι εργαζόμενοι αναμετρήθηκαν με το σύνολο των κατασταλτικών μέτρων, μπήκαν στο λιμάνι, τα πλοία παρέμειναν δεμένα και τα ελάχιστα που έφυγαν, με «το πιστόλι στον κρόταφο των πληρωμάτων», φυγαδεύτηκαν, χωρίς επιβάτες και οχήματα (!!) από τις δυνάμεις καταστολής, που τραυμάτισαν συναδέλφους μας.

    Πρόκειται για μια σημαντική επιτυχία που θα δώσει νέα ώθηση στον αγώνα μας.

    Η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, που στηρίζεται στο αντιδραστικό ΛΑ.Ο.Σ. και στη ΝΔ αλλά και σε δυνάμεις του οπορτουνισμού, ηττήθηκε.

    Οι εφοπλιστές, οι ρουφιάνοι τους, οι άνθρωποί τους στα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης, ο πολυπλόκαμος μηχανισμός της καταστολής ηττήθηκαν.
    Τα συμπεράσματα είναι αναγκαία

    Η ΠΕΜΕΝ και ο ΣΤΕΦΕΝΣΩΝ, το ταξικό κίνημα, έχουν βαθιές ρίζες μέσα στους ναυτεργάτες, μάχονται χρόνια για τα δικά τους συμφέροντα.

    Γι’ αυτό μπορούν και συγκρούονται με τα πιο σκληρά, «αμαρτωλά» συμφέροντα.

    Τα καράβια δε σταματάνε με εντολές, ούτε μόνο με την περιφρούρηση στους καταπέλτες. Η βασική δύναμη είναι τα πληρώματα, τα οποία, παρά την τρομοκρατία, αντιστέκονται και έχουν τη δική τους, αναντικατάστατη συμβολή, που θα γίνει πιο αποφασιστική το επόμενο διάστημα.

    Η προσπάθεια κατάργησης του απεργιακού δικαιώματος, μέσα από το χαρακτηρισμό των απεργιών ως παράνομων και καταχρηστικών, ούτε πέρασε, ούτε θα περάσει.

    Παράνομη στη συνείδηση του λαού είναι η αντιλαϊκή πολιτική, οι αποφάσεις που καταργούν το απεργιακό δικαίωμα και τα άλλα δικαιώματα. Παράνομες είναι οι βρωμοδουλειές που στήνουν οι δυνάμεις του κεφαλαίου και οι τοποτηρητές τους στα κανάλια. Τα δικαστήρια και οι δικαστές που ακολουθούν το δόγμα «νόμος είναι το δίκιο του εφοπλιστή», θα απολογηθούν για τις σχέσεις με το εφοπλιστικό κεφάλαιο, και θα εκτεθούν ανεπανόρθωτα. Η παραγγελία για κατασταλτικά μέτρα που έδωσε η Εισαγγελία Πειραιά, πριν από την έκδοση της δικαστικής απόφασης, προκαλεί ήδη πολλές αντιδράσεις και θα ερευνηθεί.

    Να τελειώνουμε με την αθλιότητα της συκοφαντίας.

    Ο πρωθυπουργός, η κυβέρνηση και τα κάθε λογής δεκανίκια τους δεν μπορούν να ξεγελάσουν έναν ολόκληρο λαό, με τον ισχυρισμό ότι οι ναυτεργατικοί, οι λαϊκοί αγώνες προκαλούν τα προβλήματα. Η αρλουμπολογία αυτή είναι διάτρητη.

    Τα προβλήματα του λαού τα γεννάει και τα οξύνει η ανάπτυξη και η πολιτική που υπηρετούν τα συμφέροντα του κεφαλαίου. Αυτή είναι η βάση της ανεργίας, της λιτότητας, της φτώχειας.

    Αυτή είναι η βάση της οικονομικής ασφυξίας των μικρών επαγγελματιών που υποφέρουν από την ισχυροποίηση των μεγάλων οικονομικών ομίλων και τη χειροτέρευση της κατάστασης των εργατικών – λαϊκών οικογενειών.

    Οι ναυτεργάτες έχουν συναντηθεί πολλές φορές με τους εργαζόμενους – επιβάτες, αντιμετωπίζουν τα ίδια προβλήματα. Οι νησιώτες πληρώνουν ακριβά την εφοπλιστική ιδιοκτησία στα πλοία και το κυνηγητό του κέρδους με ακριβά εισιτήρια, με λειψή εξυπηρέτηση των νησιών.

    Καμία θυσία για την πλουτοκρατία.

    Προχωράμε μπροστά, συγκεντρώνουμε τις δυνάμεις μας, δημιουργούμε επιτροπές αγώνα μέσα στα πλοία. Αλλάζουμε τους συσχετισμούς δύναμης, αποδυναμώνουμε τον εργοδοτικό – κυβερνητικό συνδικαλισμό. Και αυτός ο αγώνας απέδειξε, για άλλη μια φορά, ότι η ΠΝΟ υπηρετεί τα εφοπλιστικά συμφέροντα.

    Δυναμώνουμε, συντονίζουμε τον αγώνα μας.

    Για να μην περάσουν τα διαλυτικά αντιασφαλιστικά, αντεργατικά μέτρα που αυξάνουν το όριο ηλικίας συνταξιοδότησης, μειώνουν μισθούς και συντάξεις, απελευθερώνουν τις απολύσεις, καταργούν τις Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας.

    Ενισχύουμε την πάλη κατά της απελευθέρωσης των κρουαζιερόπλοιων και των ακτοπλοϊκών.

    Απαιτούμε πλήρη – σταθερή εργασία, ουσιαστικές αυξήσεις στους μισθούς και στις συντάξεις.

    Η καθημερινή πείρα κάνει συνεχώς πιο αναγκαία την πάλη για ριζικές αλλαγές. Η εργατική τάξη, οι ναυτεργάτες παράγουν τον πλούτο και έχουν υποχρέωση να τον διεκδικήσουν. Τα μέσα παραγωγής, τα πλοία, τα λιμάνια, τα ναυπηγεία να γίνουν περιουσία του λαού. Αυτός ο στόχος θα δώσει ώθηση στον αγώνα μας.

    ΟΙ ΔΙΟΙΚΗΣΕΙΣ ΤΩΝ ΕΝΩΣΕΩΝ

    ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΑ ΕΝΩΣΗ ΜΗΧΑΝΙΚΩΝ ΕΜΠΟΡΙΚΟΥ ΝΑΥΤΙΚΟΥ

    ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΑ ΕΝΩΣΗ ΚΑΤΩΤΕΡΩΝ ΠΛΗΡΩΜΑΤΩΝ ΜΗΧΑΝΗΣ Ε.Ν. «Ο ΣΤΕΦΕΝΣΩΝ»».

  2. Πάλι καλά που υπάρχει και ένα ΠΑΜΕ στην Ελλάδα και κάτι κινείται. Τους έχω σιχαθεί όλους τους υποκριτές των καναλιών, των κομμάτων εξουσίας, των εκπροσώπων των εμπόρων, των εφοπλιστών, και λοιπών συγγενών, που ρίχνουν δήθεν μάυρο δάκρυ για τις διακοπές του κοσμάκι, που τις εμποδίζουν και καλά οι απεργίες των εργαζομένων. ΟΙ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΙ ΡΕ ΛΑΜΟΓΙΑ ΔΕΝ ΘΑ ΜΠΟΡΕΣΟΥΝ ΝΑ ΠΑΝΕ ΔΙΑΚΟΠΕΣ ΦΕΤΟΣ ΓΙΑΤΙ ΚΑΛΟΥΝΤΑΙ ΝΑ ΠΛΗΡΩΣΟΥΝ ΤΑ ΔΙΚΑ ΣΑΣ ΤΑ ΣΠΑΣΜΕΝΑ. Θα τους στείλετε εσείς μια και καλή διακοπές στον άλλο κόσμο, άθλιοι!
    Τίποτα, αγώνας και μόνο αγώνας. Καλή συνέχεια.

  3. Μαυρίστε τους, όχι στο μάτι, στην κάλπη!

    Αυτοί ψήφισαν το ασφα-ληστικό!

    http://wp.me/p9GCU-ei

  4. Νίκος Μπογιόπουλος:
    «Είναι ο Καπιταλισμός, ηλίθιε» – Μια ευγενική απάντηση στους πραιτωριανούς των Μνημονίων
    Πόσοι φτωχοί «παράγουν» έναν πλούσιο; Που οφείλεται η κρίση που μαστίζει την Ελλάδα και τον κόσμο; Τί κρίση είναι αυτή που ζούμε, έχει πρόσημο κοινωνικό, οικονομικό, πολιτικό; Την κρίση την προκαλούν όλοι; Την πληρώνουν όλοι; Ποιοι και πώς κερδίζουν από την κρίση;
    Πως γίνεται την τριετία 2008 – 2010 που δεκάδες εκατομμύρια άνθρωποι προστέθηκαν στις στρατιές της απόλυτης φτώχειας, της εξαθλίωσης και της ανεργίας, ο αριθμός των δισεκατομμυριούχων του πλανήτη να έχει διπλασιαστεί;
    Το νέο βιβλίο του Νίκου Μπογιόπουλου που κυκλοφορεί σε λίγες μέρες με τίτλο,
    «Είναι ο Καπιταλισμός, ηλίθιε» – Μια ευγενική απάντηση στους πραιτωριανούς των Μνημονίων
    περιγράφει και αναλύει τον χαρακτήρα και τα αίτια της καπιταλιστικής κρίσης και επαναφέρει τη συζήτηση στην αξία και τη σημασία της οικοδόμησης του σοσιαλιστικού δρόμου ανάπτυξης.
    «Πριν μάθει κάποιος τί είναι σωστό, θα πρέπει να ξέρει τί είναι λάθος», έλεγε ο Τζον Κένεθ Γκαλμπρέιθ. Και τί είναι ψέμα, θα προσθέταμε.
    Στη σημερινή Ελλάδα η κατάδειξη του «λάθους» και του ψεύδους επιβάλλεται για έναν επιπλέον λόγο: Επειδή η Ελλάδα επελέγη και προσφέρθηκε από τους ταγούς της να γίνει το πειραματόζωο στα χέρια εκείνων που εμφανίστηκαν ως «ψευτοσωτήρες» του ελληνικού λαού.
    Το βιβλίο, στο Πρώτο Μέρος, περιγράφει τη λειτουργία του καπιταλισμού. Καταγράφει και φιλοδοξεί να εξηγήσει τα αίτια των αβυσσαλέων κοινωνικών ανισοτήτων που βασιλεύουν στον πλανήτη. Ανισοτήτων που έχουν πάρει πρωτοφανείς διαστάσεις σε ένα σύστημα που κατά τα άλλα, τον καιρό της Γαλλικής Επανάστασης, πρωτοεμφανίστηκε με σύνθημα «Ισότητα, Αδελφότητα, Αλληλεγγύη».
    Στο Δεύτερο Μέρος του βιβλίου με θέμα το «ελληνικό ζήτημα» περιλαμβάνονται όλα εκείνα τα στοιχεία που η προπαγάνδα των Μνημονίων έχει εξοστρακίσει από την δημόσια συζήτηση: Τί είναι το χρέος. Πώς και ποιοί το δημιούργησαν. Πώς αξιοποιείται η χρεοτρομοκρατία. Στις σελίδες του αναλύονται οι αιτίες για ό,τι βιώνει ο ελληνικός λαός και περιγράφεται η αέναη πορεία θυσιών, χρεών, ελλειμμάτων, αλλά και αμύθητων – για κάποιους – κερδών. Μια πορεία που ξεκινάει πριν ακόμα από την δημιουργία του ελληνικού κράτους!
    Τέλος, στο τρίτο μέρος, το βιβλίο, μέσα από την δεδηλωμένη ιδεολογική και πολιτική ματιά ενός μαχόμενου δημοσιογράφου που δεν παριστάνει τον «ουδέτερο», κλείνει προτείνοντας λύση. Γιατί λύση υπάρχει.
    «Φυσικά», όπως σημειώνει ο συγγραφέας, «δε μας διαφεύγει ο «φιλικός» αντίλογος των χορτάτων της αντίπερα όχθης. Με λεπτή ταξική ειρωνεία διατείνονται, καθώς χορεύουν το καθεστωτικό τους βαλς, ότι η προοπτική μιας Ελλάδας και ενός κόσμου χωρίς εκμεταλλευτές και καταπιεζόμενους, χωρίς πλούσιους και φτωχούς, χωρίς κεφαλαιοκράτες «αφέντες» και μισθωτούς «δούλους», στην καλύτερη περίπτωση συνιστά δονκιχωτισμό και ουτοπία. Εξίσου «φιλικά», λοιπόν, απαντάμε: «Ένας χάρτης του κόσμου που δεν περιέχει την Ουτοπία δεν αξίζει να τον κοιτάξεις καν, γιατί αφήνει έξω τη μόνη χώρα όπου η Ανθρωπότητα πάντα θα προσγειώνεται. Κι όταν προσγειωθεί, κοιτάζει πέρα και, βλέποντας μια καλύτερη χώρα, ξεκινάει για εκεί. Πρόοδος είναι η υλοποίηση της μιας μετά την άλλη Ουτοπίας». Σίγουρα αυτή η «ουτοπική» πορεία αναδημιουργίας και αναγέννησης της Ελλάδας δεν είναι εύκολη. Είναι όμως μια πορεία απείρως ευκολότερη και –από άποψη αποτελεσμάτων– πρόδηλα ρεαλιστικότερη, σε αντίθεση με τον αδιέξοδο δρόμο των ανυπολόγιστων, μάταιων και αβάσταχτων θυσιών στις οποίες υποβάλλεται ο λαός και ο τόπος για να βγαίνουν κερδισμένοι οι πλουτοκράτες και το σάπιο πολιτικό τους σύστημα. Αυτή η Ελλάδα της λαϊκής εξουσίας και της λαϊκής οικονομίας, η Ελλάδα του σοσιαλιστικού δρόμου ανάπτυξης, είναι το πλέον ώριμο και ρεαλιστικό αίτημα των καιρών που «σαν θελήσει ποτέ ο λαός, τότε το πεπρωμένο θα προσκυνήσει».»


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: